بررسی و نقد قوانین منع احیای اراضی موات و مقایسه آنها با متون فقهی

نویسندگان

1 دانشجوی مقطع دکتری حقوق خصوصی، واحد ساری دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

2 استادیار گروه حقوق خصوصی، واحد ساری دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

3 دانشیار گروه الهیات گرایش فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه یاسوج

doi
چکیده

بررسی و نقد قوانین منع احیا اراضی موات و مقایسه آنها با متون فقهیچکیدهطبق منابع فقهی مالکیت اراضی موات در زمان غیبت امام به منصب حاکم جامعه اسلامی تعلق دارد که طبق مصلحت عموم بایستی در اختیار عموم افراد قرار بگیرد و استمرار ملکیت افراد نسبت به این اراضی، مادام‌الاحیاء است. اما قوانین مربوط به اراضی موات چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب دارای ایراد و در برخی موارد متناقض است که موجب سوءاستفاده برخی نهادها شده است و نهادها مثلا نسبت به یک زمین با استفاده از دو قانون، دو حکم متفاوت و به نفع خود صادر می‌کنند. پژوهش حاضر با بررسی مهمترین قوانین این حوزه، در پی شناسایی تعارضات این قوانین است و با بررسی منابع فقهی، نظریه افراد مالکی را در بهره‌برداری درست از اراضی موات مناسب می‌داند. کلیدواژه: اراضی موات، مالکیت اراضی موات، احیاء اراضی، قوانین خاص مربوط به احیا موات