بررسی معیار تقسیمبندی اختلالات روانی از منظر فقه و روانشناسی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حقوق خصوصی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد. ایران.
3 استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
doi
چکیده
در گذشته، روانشناسان و فقها بر تقسیم دقیق اختلالات روانی تأکید داشتند. اما یافتههای جدید روانشناسی نشان داد که کثرت علایم مشترک در اختلالات روانی، مرزبندی دقیق را ناممکن ساخته و استناد به عرف ضرورت دارد. براین اساس، فقهای متأخر اقسام اختلال روانی را محدود به جنون و سفه دانستند. نظربه عدم اشاره روانشناسان به سفه، پژوهش حاضر، اختلالات روانی ـ بجز سفه ـ را به روش تطبیقی و موضوع سفه را از منظر فقها مورد مطالعه قرار میدهد. در این مقاله تلاش بر پاسخ به این پرسش است که: گستره معیار متغیر عرف، برای تقسیمبندی اختلالات روانی به چه میزانی است؟ پاسخ به این پرسش؛ نشان میدهد که عرف ممکن است رفتاری را در جامعهای اختلال روانی شناخته؛ اما در جامعهای دیگر رفتاری بهنجار بشمار آورد. با این حال، در مواردی، مانند اختلال حافظهای، عرف جوامع اتفاق نظر داشته و برای شناخت این اختلالات به دستاوردهای علمی استناد میکند.
