شناسایی و ارزیابی فرصتهای توسعة کالبدی ناشی از زلزلة 1376 در شهر حاجیآباد زیرکوه
نویسندگان
1 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، ، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان
2 استادیار جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه سیستان و بلوچستان
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22080/usfs.2021.3124چکیده
بلایای طبیعی مانند زلزله، فاجعة انسانی، تخریب منابع و ایجاد اختلال در فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی شهرها را به دنبال دارند. روی دیگر این فاجعه، فرصتهایی است که پیرو تغییرات ناشی از وقوع زلزله برای توسعه، بهخصوص در فرایند بازسازی و نوسازی فراهم میشود. هدف از این تحقیق، شناسایی و ارزیابی فرصتهای توسعة کالبدی ناشی از زلزلة 1376 در شهر حاجیآباد زیرکوه است. روش تحقیق براساس هدف کاربردی و ازلحاظ ماهیت و روش توصیفی- تحلیلی بوده است. شیوة گردآوری اطلاعات شامل مطالعات کتابخانهای (فیشبرداری و اسنادی) و مطالعات میدانی (پرسشنامه و مصاحبه) است. روایی پرسشنامه با توجه به مقدار آلفای کرونباخ بهدستآمده از پرسشنامه (828/0)، تأیید شد. بهمنظور بررسی و ارزیابی میزان استفاده از فرصتهای توسعة کالبدی از مدلهای تحلیل آماری در SPSS شامل آزمون T تکنمونهای، تحلیل رگرسیون چندمتغیره و تحلیل عاملی استفاده شده است. یافتههای تحقیق نشان داد که بالاترین میزان استفاده از فرصتهای توسعة کالبدی در شهر حاجیآباد، در زمینة معابر و شبکة ارتباطی با امتیاز 30/3 بوده است. درحالیکه استفاده از فرصتهای توسعه در زمینة مسکن، خدمات و تسهیلات رفاهی و خدمات و تسهیلات زیربنایی مورد توجه و استفادة چندانی قرار نگرفته است.