اثر برنامهی تمرینات عملکردی بر بهبود ریتم کتفی_ بازویی و عملکرد بازیکنان نخبهی تنیس مبتلابه دیسکینزی کتف
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری آسیب شناسی ورزشی شاخه امدادگری، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تهران واحد پردیس کیش، تهران، ایران
2 استاد گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکت اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 استادیارگروه علوم ورزشی، پردیس کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران
doi
10.30476/smsj.2024.97874.1398چکیده
مقدمه: ﺷﻮاﻫﺪ ﻋﻠﻤﯽ ﻣﻌﺘﺒﺮ در زﻣﯿﻨﻪی ﻣﯿﺰان اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ ﻣﻄﻠﻮب ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت عملکردی بر بهبود وﺿﻌﯿﺖ ﻗﺮارﮔﯿﺮی ﮐﺘﻒ و ﻋﻤﻠﮑﺮد ورزشکاران تنیس اﻧﺪک اﺳﺖ. بنابراین ﻫﺪف از مطالعهی حاضر، اثر برنامهی تمرینات عملکردی بر بهبود ریتم کتفی_ بازویی و عملکرد بازیکنان نخبهی تنیس مبتلا به دیسکینزی کتف است. مواد و روشها: برای انجام این پژوهش، سینفر از ورزشکاران برتر تنیس در سطح کشوری که مبتلابه اختلال دیسکنزی کتف بودند، بهصورت هدفمند انتخاب و به دو گروه پانزده نفرهی تجربی و کنترل تقسیمبندی شدند. قبل و بعد از هشت هفته تمرینات عملکردی ریتم کتفی_ بازویی و عملکرد اندام فوقانی با استفاده از اینکلینومتر و آزمون Y ارزیابی شدند. در بخش آمار استنباطی، از آزمون تحلیل کوواریانس برای مقایسهی تفاوتهای بینگروهی و از آزمون تی همبسته، برای مقایسهی تفاوتهای درونگروهی استفاده شد. یافتهها: نتایج آزمون تی زوجی نشاندهندهی اثر معنادار تمرینات عملکردی بر ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎی ریتم کتفی_ بازویی در زوایای صفر درجه (0/004=P)، 45 درجه (0/001>P)، 90 درجه (0/001>P) و 135درجه (0/001>P) و همچنین عملکرد اندام فوقانی (0/002=P) در گروه تجربـی است. نتیجهگیری: ﺑﻪﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ ﺗﻐﯿﯿﺮات اﯾﺠﺎدﺷﺪه در وﺿﻌﯿﺖ ﻗﺮارﮔﯿﺮی ﮐﺘﻒ آزﻣﻮدﻧﯽﻫﺎی ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪدﻧﺒﺎل ﺗﻐﯿﯿﺮات ﻋﺼﺒﯽ_ﻋﻀﻼﻧﯽ اﯾﺠﺎد ﺷﺪ و نتایج حاکی از آن است که انجام ﺑﺮﻧﺎﻣﻪی ﺗﻤﺮﯾﻨات عملکردی افزونبر ﺑﻬﺒﻮد راﺳﺘﺎی ﮐﺘﻒ برای ارﺗﻘﺎ ﻋﻤﻠﮑﺮد ورزﺷﮑﺎران رﺷﺘﻪی تنیس ﻣؤﺛﺮ میتواند ﺑﺎﺷﺪ.