نگرش دانشجویان علوم پزشکی شیراز در خصوص استفاده ازهوش مصنوعی در نگارش انگلیسی

نویسندگان

1 مربی بخش زبان انگلیسی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

2 استادیار بخش زبان انگلیسی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

3 استادیار بخش زبان انگلیسی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

doi
10.30476/smsj.2024.101507.1487
چکیده

مقدمه: ظهور ChatGPTبه عنوان یک ابزارهوش مصنوعی، باعث تغییردرفضای کلاس در میان دانشجویان پزشکی شده که این امر منجر به بروز مباحثی درامرآموزش، به ویژه درزمینه نوشتارگردیده است. اگرچه در برخی از دانشجویان پزشکی تمایل قوی‌ای نسبت به استفاده از ChatGPT در کلاس‌های نوشتاری وجود دارد، اما اغلب استادان هنوز از نتیجه آن مطمئن نیستند. هدف از این مطالعه، بررسی نگرش دانشجویان پزشکی نسبت به استفاده از ChatGPT در درس نگارش می باشد.  مواد و روش‌ها: در این تحقیق کیفی، در سال 1402، یک کلاس نگارش به زبان انگلیسی در دانشگاه علوم پزشکی شیراز انتخاب شد. دومصاحبه یکی در ابتدای ترم، قبل از استفادهChatGPT در نوشتن متن و دیگری در پایان ترم پس از اتمام تدریس انجام شد. جهت تجزیه و تحلیل داده های مصاحبه، روش براون و کلارک به کار گرفته شد. یافته‌ها: در مقایسه نظرات مصاحبه دانشجویان، شش کد اصلی در مورد ChatGPT (آشنایی ، سرعت، دامنه لغت، ساختار جمله، نقش استاد، سرقت ادبی) مشخص شد. درابتدا، اکثر دانشجویان، اعم ازکسانی که با ChatGPT آشنایی داشتند یا تنها نام آن را شنیده بودند، موافق تاثیرمثبت آن بودند. اما پس از استفاده از ChatGPT،نظرات جدیدی نسبت به استفاده آن در کلاس بیان شد.  نتیجه‌گیری: نگرش دانشجویان نسبت به اثر استفاده از ChatGPT نشان داد که دانشجویان می توانند با کمک استادان خود، از این ابزار در نگارش استفاده بهینه کنند. اما برای استفاده دقیق از ChatGPT، دانشجویان و استادان آنها باید ازسطح لغت و گرامر بالا برخوردار باشند تا بتوانند آنرا به بهترین و موثرترین راه درآموزش استفاده کنند.