مقایسه اثر بازیافت فعال و ماساژ ورزشی بر سطوح کورتیزول و لاکتات دوندگان مرد نیمه‌حرفه‌ای

نویسندگان

1 استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه عمومی دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، مدیریت تربیت بدنی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

3 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

doi
10.30476/smsj.2023.99341.1428
چکیده

مقدمه: دوره بازیافت (بازگشت به حالت اولیه) می‌تواند در کاهش خستگی بعد از فعالیت ورزشی مؤثر باشد. هدف از تحقیق مقایسه دو روش بازیافت فعال و ماساژ ورزشی بر فعالیت هورمون کورتیزول و لاکتات خون دوندگان مرد نیمه حرفه‌ای بود. مواد و روش‌ها: در این تحقیق نیمه تجربی از بین دوندگان نیمه‌حرفه‌ای 20 نفر به تصادف انتخاب و به دو گروه 10 نفره بازیافت فعال و بازیافت با روش ماساژ انتخاب شدند. ابتدا از آزمودنی‌ها جهت بررسی متغیرها در پیش‌آزمون نمونه‌های خونی با 12 ساعت ناشتا گرفته شد، سپس دو گروه در مسابقه دوی 1500 متر شرکت نمودند و در پایان مسابقه بازیافت‌ها انجام شد. بعد از خون‌گیری، از آزمودنی‌ها پس‌آزمون به عمل آمد. در تجزیه‌وتحلیل یافته‌ها، از آزمون t همبسته و t مستقل با معنی‌داری کمتر از 0/05 استفاده شد.   یافته‌ها: نتایج نشان داد سطوح کورتیزول پس از بازیافت با شیوه ماساژ با سطوح پیش‌آزمون تفاوت معنی‌داری نداشت (0/67=P) اما سطوح لاکتات در پس‌آزمون متعاقب بازیافت ماساژ، به‌طور معنی‌داری بالاتر از پیش‌آزمون بود (0/001=P). سطوح کورتیزول آزمون گروه بازیافت فعال به‌طور معنی‌داری بالاتر از سطوح آن در پیش‌آزمون بود (0/04=P) و سطوح  لاکتات در پس‌آزمون به‌طور معنی‌داری بالاتر از سطوح پیش‌آزمون گروه بازیافت فعال بود (0/001=P). تفاوت معنی‌داری در دو شیوه بازیافت ماساژ و بازیافت فعال در سطوح کورتیزول (0/48=P) و لاکتات (0/45=P) خون دوندگان نیمه‌حرفه‌ای وجود نداشت. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که در این سطح از شدت تمرین، بین دو روش بازیافت (فعال و ماساژ) در تغییرات لاکتات و هورمون کورتیزول تفاوت معنی‌داری وجود ندارد.