پیشبینی نارسایی توجه، خطرپذیری و کاهش ارزش تأخیر پاداش بر اساس نقایص انگیزشی و نقص در ادراک زمان در کودکان با نشانههای اختلال نقص توجه یا بیش فعالی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 استاد تمام روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.30476/smsj.2023.97621.1387چکیده
مقدمه: ناکارآمدی نظام دوپامینرژیک با نشانههای گوناگون از قبیل ترجیح دادن پاداشهای فوری و خطرپذیری، نقص در مدیریت زمان و بازداری رفتار، نقص توجه و کاهش ارزش تأخیری پاداش مرتبط است. هدف پژوهش حاضر پیشبینی نارسایی توجه، خطرپذیری، کاهش ارزش تأخیر پاداش بر اساس نقایص انگیزشی و نقص در ادراک زمان در کودکان با نشانههای اختلال نقص توجه یا بیش فعالی (ADHD) بود.مواد و روشها: روش پژوهش حاضر با توجه به هدف، از نوع بنیادی و با توجه به شیوه جمعآوری دادهها از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق شامل تمام کودکان با نشانههای اختلال ADHD در بازه سنی 7 تا 12 سال در شهر ارومیه در سال 1400 بود. از جامعه مورد مطالعه تعداد ۲۰۰ نفر به روش غیر تصادفی و در دسترس از کلینکهای روانشناسی و مراکز مربوطه انتخاب شد و پس از کسب رضایت کودک و والدین وی بهعنوان نمونه نهایی ثبت شد. برای جمعآوری دادههای پژوهش حاضر از تکلیف کاهش ارزش تأخیری، تکلیف خطرپذیری بادکنکی، مقیاس خودسنجی برانگیختگی، آزمون بازتولید زمانی و عملکرد پیوسته سنجش توجه استفاده شد. همچنین برای تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش حاضر از روش تحلیل ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با استفاده از نرمافزار 23 SPSS استفاده شد.یافتهها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که نقایص انگیزشی و نقص در ادراک زمان در سطح 0/001=P نارسایی توجه، خطرپذیری و کاهش ارزش تأخیری در کودکان با نشانههای ADHD را پیشبینی میکند.نتیجه گیری: نتیجه اینکه نارسایی در توجه، خطرپذیری و نیز کاهش ارزش تأخیری در کودکان ADHD پاسخی به نقص در انگیزش و نقص در ادراک زمان است.