آسیب‌پذیری اقتصادی ناشی از تغییرات اقلیمی در بخش کشاورزی جنوب استان کرمان با استفاده از مدل ریکاردین: مطالعة موردی گندم

نویسندگان

1 نویسندة مسئول و دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، تهران، ایران.

2 استادیار دانشکدة کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، تهران، ایران

3 استادیار دانشکدة کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، تهران، ایران.

doi
10.30490/aead.2023.359375.1454
چکیده

تغییر اقلیم از مهم‏ترین چالش­‌های قرن جاری است که به‏‌دلیل افزایش استفاده از سوخت‌های فسیلی، مقدار گازهای گلخانه‌‏ای­ زیاد شده و به گرم شدن کره­ زمین و ایجاد پدیده تغییر اقلیم انجامیده است. مطالعه حاضر، با هدف بررسی آسیب‌­پذیری اقتصادی ناشی از تغییرات اقلیمی در بخش کشاورزی جنوب استان کرمان در دوره 1398-1370، به‌‏صورت پانل و با استفاده از روش ریکاردین انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که متغیرهای اقلیمی آثار معنی‌‏دار و غیرخطی بر درآمد خالص به ازای هر هکتار کشت گندم دارند؛ همچنین، افزایش دما و کاهش بارندگی تا صد سال آینده، باعث 41 درصد کاهش در بازده کشت گندم در منطقه مورد مطالعه می‏‌شود و میزان درآمد متوسط سالانه هر هکتار کشت گندم 64 میلیون ریال کاهش می‌یابد. از آنجا که سطح زیر کشت گندم در منطقه جنوب کرمان در سال زراعی 1398 حدود 38658 هکتار است، می‌توان نتیجه گرفت که در صورت ثابت بودن سطح زیر کشت، سالانه 2469 هزار میلیارد ریال از درآمد خالص در هکتار (رانت) زمین‌های یادشده کاسته می‏‌شود و از این‌‏رو، تغییرات شدید در عرصه تولید و الگوی کشت به‌‏وقوع خواهد پیوست. نتایج مطالعة حاضر و آمار مربوط نشان داد که آسیب‌­پذیری شدید اقتصادی در این منطقه متوجه کشاورزان و اقتصاد منطقه و حتی کشور خواهد بود. نظر به اجتناب­‌ناپذیر و قریب‌­الوقوع بودن گرم شدن زمین، لازم است که از هم‌‏اکنون، تدابیری در راستای بررسی بیشتر مسئله، کاهش مصرف سوخت­‌های فسیلی، اصلاح الگوی کشت و جلوگیری از خسارات ناشی از تغییر اقلیم برای کشاورزان منطقه جنوب کرمان اتخاذ شود.