مقایسه عددی شاخص‌های هواشناسی RAI و PNPI به منظور ارزیابی و پهنه‌بندی وضعیت خشکسالی در استان خوزستان

نویسندگان

1 استادیار گروه انرژی‏ های نو و محیط زیست، دانشکدۀ علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکدۀ علوم و فنون نوین دانشگاه تهران

doi
10.22059/ije.2017.62650
چکیده

طی دهه‏های اخیر در میان بلایای طبیعی که جوامع انسانی را تحت تأثیر قرار داده است، تعداد و فراوانی خشکسالی بیشتر از سایر حوادث طبیعی بوده است. خشکسالی از جمله بلایای طبیعی است که در مقایسه با مخاطرات طبیعی نظیر بارش‏های سنگین و سیلاب‏ها، به‏طور خزنده شکل می‌گیرد و گسترش می‏یابد. برای بیان کمی خشکسالی شاخص‏های متعدد و متفاوتی وجود دارد. در پژوهش حاضر شاخص‏های درصد از نرمال بارندگی (PNPI) و ناهنجاری بارش (RAI)، وضعیت و تداوم خشکسالی در هشت ایستگاه آبادان، اهواز، بندر ماهشهر، بستان، مسجدسلیمان، امیدیه، رامهرمز و صفی‏آباد در استان خوزستان طی دورۀ آماری 1990‌ـ 2014 ‌بررسی شده است. نتایج نشان داد بر اساس شاخص PNPI شدیدترین خشکسالی طی دورۀ زمانی 1990‌ـ 2014 در ایستگاه بندر ماهشهر با مقدار 39/20 در سال 2010 اتفاق افتاده است. درضمن بیشترین مقدار ترسالی بر اساس شاخص PNPI در ایستگاه اهواز با مقدار 33/216 و در سال 1997 اتفاق افتاده است. همچنین براساس شاخص RAI شدیدترین خشکسالی طی دورۀ زمانی 1990ـ 2014 در ایستگاه بندر ماهشهر با مقدار 26/6- و در سال 2010 اتفاق افتاده است. نیز براساس شاخص RAI بیشترین مقدار ترسالی در ایستگاه اهواز با مقدار 6/8 و در سال 1997 به وقوع پیوسته است.