مقایسه عددی شاخصهای هواشناسی RAI و PNPI به منظور ارزیابی و پهنهبندی وضعیت خشکسالی در استان خوزستان
نویسندگان
1 استادیار گروه انرژی های نو و محیط زیست، دانشکدۀ علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکدۀ علوم و فنون نوین دانشگاه تهران
doi
10.22059/ije.2017.62650چکیده
طی دهههای اخیر در میان بلایای طبیعی که جوامع انسانی را تحت تأثیر قرار داده است، تعداد و فراوانی خشکسالی بیشتر از سایر حوادث طبیعی بوده است. خشکسالی از جمله بلایای طبیعی است که در مقایسه با مخاطرات طبیعی نظیر بارشهای سنگین و سیلابها، بهطور خزنده شکل میگیرد و گسترش مییابد. برای بیان کمی خشکسالی شاخصهای متعدد و متفاوتی وجود دارد. در پژوهش حاضر شاخصهای درصد از نرمال بارندگی (PNPI) و ناهنجاری بارش (RAI)، وضعیت و تداوم خشکسالی در هشت ایستگاه آبادان، اهواز، بندر ماهشهر، بستان، مسجدسلیمان، امیدیه، رامهرمز و صفیآباد در استان خوزستان طی دورۀ آماری 1990ـ 2014 بررسی شده است. نتایج نشان داد بر اساس شاخص PNPI شدیدترین خشکسالی طی دورۀ زمانی 1990ـ 2014 در ایستگاه بندر ماهشهر با مقدار 39/20 در سال 2010 اتفاق افتاده است. درضمن بیشترین مقدار ترسالی بر اساس شاخص PNPI در ایستگاه اهواز با مقدار 33/216 و در سال 1997 اتفاق افتاده است. همچنین براساس شاخص RAI شدیدترین خشکسالی طی دورۀ زمانی 1990ـ 2014 در ایستگاه بندر ماهشهر با مقدار 26/6- و در سال 2010 اتفاق افتاده است. نیز براساس شاخص RAI بیشترین مقدار ترسالی در ایستگاه اهواز با مقدار 6/8 و در سال 1997 به وقوع پیوسته است.