حل مسأله درخت پوشای کمینه در طراحی شبکه رسانهای اجتماعی ایزوله مدیریت بحران زلزله (مطالعه موردی: شهر گرگان)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه یزد
2 استادیارگروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه یزد
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه یزد
doi
10.22080/usfs.2020.16673.1825چکیده
دسترسی به دادههای مطمئن از وضعیت کمپهای امدادی، یکی از مهمترین چالشهای مدیران امدادی در مقطع زمانی پسازلزله می-باشد. در تحقیق حاضر، به بررسی استفاده از شبکه رسانهای اجتماعی ایزوله، جهت برقراری ارتباط بین 30 کمپ امدادی در شهر گرگان پرداخته شده است. وجود این بستر، میتواند باعث کاهش زمان و در نهایت بهبود کیفیت ارتباط و تبادل کالاهای مورد نیاز، بین کمپ-های امدادی گردد. مواردی از جمله: مدیریت بهینه امکانات لجستیکی، رصد شرایط بهداشتی – درمانی، توزیع عادلانه کالا و خدمات، ساماندهی کمکهای مردمی و آموزش تصویری آسیبدیدگان، از جمله موضوعاتی میباشند که در این شبکه قابل انجام هستند. تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی، از نظر شیوه انجام تحقیق، توصیفی و تحلیلی و از نظر شیوه جمعآوری اطلاعات، اسنادی، میدانی و پیمایشی است. در پژوهش حاضر برای پیادهسازی این بستر، به حل مسأله درخت پوشای کمینه در طراحی ارتباط رسانهای ایزوله بین کمپهای امدادی، در چارچوب استفاده از الگوریتم رقابت استعماری و سامانه اطلاعات جغرافیایی اقدام شده است. بر اساس نتایج بدست آمده، تنظیمات گزینه شماره 4 حل مسأله درخت پوشای کمینه، با 64932 متر طول، بهینهترین حالت را جهت ارتباط رسانهای بین کمپهای امدادی داشته است. همچنین طول و زمان انتقال کالا با رعایت چارچوب حل مسأله مذکور در محیط GIS و بر اساس تحلیل شبکه شهری به ترتیب برابر با 84332 متر و 48/147 دقیقه بوده است. شبکه پیشنهادی، یکی از بهینهترین راه حلهای مسأله بوده و میتواند ضمن تحقق کیفیت ارتباط با کمترین هزینه ممکن، ارتباط رسانهای اجتماعی بین کمپهای امدادی را نیز میسر نماید.