مقایسه ی ویژگیهای مغناطیسی نانو ذرات فریت MnFe2O4 ساخته شده به دو روش تجزیه حرارتی و حلال گرمایی
نویسندگان
1 دانشکده فیزیک، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان
2 دانشکده فیزیک، دانشگاه تبریز، تبریز
doi
10.18869/acadpub.ijpr.17.3.421چکیده
در این تحقیق به بررسی ویژگیهای مغناطیسی نانوذرات فریت 4O2MnFe ساخته شده به دو روش متفاوت پرداخته شده است. در روش اول، نانوذرات فریت منگنز به روش تجزیه حرارتی و با حرارت دادن نیتراتهای فلزی ساخته شدند. و در روش دوم نانوذرات به روش حلال گرمایی با استفاده از تری اتیلن گلیکول (TEG) تهیه شدند. نانوذرات سنتز شده با روشهای مختلفی مشخصهیابی شدند. این روشها شامل اندازهگیری الگوی پراش پرتوی ایکس، طیف فروسرخ، تهیه عکسهای میکروسکوپ الکترونی عبوری و همچنین اندازهگیری منحنیهای پذیرفتاری مغناطیسی در بسامدهای مختلف و پسماند مغناطیسی در دمای 300 و 5 کلوین میباشد. نتایج منحنی حلقه پسماند، مغناطش و پذیرفتاری مغناطیسی نمونهها بیانگر نقش مؤثر حلال TEG روی بهبود ویژگیهای مغناطیسی نانوذرات فریت میباشد. این آزمایشها نشان میدهد که در دمای 300 کلوین، مغناطش اشباع نمونه ساخته شده به روش حلال گرمایی 46 درصد بیشتر از نمونه ساخته شده به روش تجزیه حرارتی است. این اختلاف در دمای 5 کلوین، به 60 درصد رسید. اندازهگیری پذیرفتاری مغناطیسی و منحنیهای مغناطش در دو مد سردسازی با اعمال میدان (FC) و بدون اعمال میدان (ZFC) نشان داد که نانوذرات ساخته شده به روش حلال گرمایی دارای ویژگی ابرپارامغناطیسی بوده و با کاهش دما به حالت قفل شده میروند. در حالی که نمونه ساخته شده به روش تجزیه حرارتی دارای برهمکنشهای قوی بینذرهای بوده و در دماهای پایین رفتار شیشه ابراسپینی از خود نشان میدهد.