ارزیابی تأثیر استفاده از شاخصهای تحلیل تکنیکی بر بازدهی سهامداران
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت مالی و بیمهی دانشکدهی مدیریت دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری حسابداری دانشکدهی حسابداری و مدیریت دانشگاه علامه طباطبایی
3 استادیار گروه حسابداری دانشکدهی مدیریت دانشگاه تهران
doi
چکیده
قابلیت پیشبینی قیمت سهام و استراتژی مناسب برای معاملهی سهام، موضوع بسیاری از تحقیقات است. یکی از مباحث مورد توجه در این حوزه، تحلیل تکنیکی میباشد. در این مقاله، اثر بخشی شاخصهای تکنیکی با مقایسهی بازدهی حاصل از بهکارگیری آنها با بازدهی حاصل از روش خرید و نگهداری از طریق آزمون مقایسهی زوجی بررسی شده است. نتایج حاصل از تحلیل دادهها نشان میدهد که در سال 82 بازدهی استراتژی خرید و نگهداری از شاخصهای تکنیکی، بیشتر و در سالهای 83 و 84 کمتراست، که میتوان آن را به تغییر در شرایط بازار نسبت داد. همچنین از طریق آزمون اندازههای تکراری تفاوت در بازدهی حاصل از شاخصهای تکنیکی و روش خرید و نگهداری طی سالهای مورد تحقیق بررسی شده است. نتایج نشان میدهد که بین متوسط بازدهی حاصل از شاخصهای تکنیکی (به جزشاخص RSI) و متوسط بازدهی حاصل از روش خرید و نگهداری طی سالهای 82 تا 84 تفاوت معنیداری وجود دارد. در نهایت برای ارائهی نظری در مورد نوسان (پراکندگی) بازدهی حاصل از شاخصهای نهگانهی مورد بررسی، نسبت به نوسان بازده روش خرید و نگهداری، ضریب تغییرات بازدهی حاصل از بهکارگیری نماگرهای نه گانهی تکنیکی و روش خرید و نگهداری طی سالهای مورد پژوهش محاسبه شد. نتایج نشان میدهد که برخی از شاخصهای مورد استفاده در این مقاله از پراکندگی بیشتری نسبت به روش خرید و نگهداری و برخی از آنها از پراکندگی نسبی کمتری برخوردار بودهاند، همچنین شاخص استوکاستیک با متوسط ضریب تغییرات 1.63، با ثبات ترین و شاخص میانگین متحرک موزون با متوسط ضریب تغییرات 6.99، بیثباتترین استرتژی معامله طی سالهای 82 تا 84 و در مورد شرکت مورد بررسی است. طبقهبندی JEL: C12، C32، G10، R53