استفاده از دادهکاوی در پیشبینی کیفیت آبهای سطحی (مطالعۀ موردی: رودخانههای دامنۀ شمالی سهند)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مهندسی عمران، دانشگاه آزاد مراغه
2 استادیار گروه مهندسی آب، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 استادیار گروه مهندسی آب، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شهرکرد
doi
10.22059/ije.2017.61477چکیده
پایش و ارزیابی کیفی آبهای سطحی فرایندی بسیار پرهزینه و زمانبر است. بنابراین، انتخاب روشی که در آن با کمترین پارامترهای هیدروشیمیایی بتوان پیشبینی نسبتاً دقیقی از طبقۀ کیفیت آب داشت، مهم و ضروری است. تصمیمگیری درختی بهعنوان یکی از روشهای دادهکاوی با بهرهگیری از یک ساختار درختی به طبقهبندی دادهها میپردازد. در این مقاله، با استفاده از روش تصمیمگیری درختی کیفیت آب برخی از رودخانههای واقع در دامنههای شمالی کوه سهند در محل ایستگاههای هیدرومتری بستانآباد، پل سنیخ، لیقوان و ونیار بررسی شد و برای هر یک از رودخانهها طبقۀ کیفیت آب با استفاده از قوانین اگرـ آنگاه توسعه داده شد. برای هر یک از رودخانهها دبی و 12 پارامتر هیدروشیمیایی شامل یونهای کلسیم (Ca2+)، منیزیم (Mg2+)، کلر (Cl-)، بیکربنات (HCo3-)، درصد سدیم (Na%)، اسیدیته (pH)، سولفات (SO42-)، مجموع آنیونها (Sum A)، مجموع کاتیونها (Sum C)، کل نمکهای محلول (TDS)، نسبت جذب سدیم (SAR) و هدایت الکتریکی (EC) برای ایجاد مدل درختی بررسی شد. نتایج نشان داد مدل تصمیمگیری درختی بیشتر با استفاده از چهار پارامتر EC، pH، SAR و Na+ قادر است طبقۀ کیفیت آب را با دقت بسیار زیادی مشخص کند، بهطوری که میزان خطای مدل توسعه دادهشده در بخش آزمون برای ایستگاههای بستانآباد، ونیار، پل سنیخ و لیقوان بهترتیب برابر 4/3، 1/8، 9/22 و 6/1 درصد بود.