بررسی و مقایسه سرعت گفتار در دو شرایط عادی و القای هیجان در افراد مبتلا به اختلال افسردگی و افراد غیر افسرده

نویسندگان

1 دکتری روانشناسی بالینی، بخش رواشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

2 استاد، بخش رواشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

doi
10.30476/smsj.2023.85705.1120
چکیده

مقدمه: سرعت گفتار یکی از جنبه‌های سیالی و روانی کلام است که در بیماران مبتلا به اختلال افسردگی با توجه به اختلال در کارکردهای اجرایی و شناختی، می‌تواند بر وضوح، روانی و ارتباطات عمومی فرد تأثیر بگذارد. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر القای تجارب هیجانی منفی بر سرعت گفتار در افراد مبتلا به اختلال افسردگی بود.روش‌ها: تعداد 150 نفر دانشجوی دانشگاه شیراز، به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه افسردگی بک پاسخ دادند. سپس بر اساس نمره برش و مصاحبه بالینی، 60 نفر انتخاب و در دو گروه افسرده و غیر افسرده جای گرفتند. از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا در مرحله اول، یک متن بدون محتوای هیجانی و در مرحله دوم، یک قطعه فیلم با محتوای هیجانی منفی را مشاهده و بعد هر آنچه به ذهنشان می‌رسد، بازگو نمایند. درنهایت، داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از آزمون T مستقل تجزیه و تحلیل گردید.یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که نمرات سرعت گفتار در افراد افسرده به میزان معنی‌داری کمتر از افراد غیر افسرده بود (P<0/001)، همچنین، نمرات این گروه در بافت القای هیجان منفی نیز به‌طور معنی‌داری کمتر از نمرات آن‌ها در شرایط عادی بود (P<0/001).نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج، علاوه بر آن‌که میزان سرعت گفتار گروه افسرده در شرایط عادی، با افراد غیر افسرده تفاوت دارد، بافت و زمینه‌ای که فرد در آن قرار می‌گیرد نیز می‌تواند بر سرعت گفتار فرد اثر بگذارد که در افراد افسرده، به دلیل واکنش‌های هیجانی آن‌ها در پاسخ به محرک‌های محیطی، به‌وضوح خود را نشان می‌دهد.