شناسایی مسائل و مشکلات طرح خرید تضمینی گندم: مطالعه موردی استان فارس

نویسندگان

1 نویسندة مسئول و دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

2 استادیار پژوهشی مؤسسة تحقیقات کشاورزی دیم کشور، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، مراغه، ایران.

doi
10.30490/aead.2021.354851.1343
چکیده

سیاست خرید تضمینی، به‏‌عنوان یک سیاست‌ حمایتی دولت که از سال 1368 در ایران برای برخی از محصولات به اجرا درآمده، با مسائل و مشکلاتی در اجرای آن طی سالیان متمادی مواجه بوده است، که لزوم بررسی و ارزیابی عملکرد سازمان تعاون روستایی به‌عنوان مجری این سیاست را ضروری می‌سازد. از این‏‌رو، هدف پژوهش حاضر شناسایی مسائل و مشکلات سیاست خرید تضمینی گندم و بررسی عوامل مؤثر بر رضایت بهره‌برداران از این سیاست در استان فارس در سال 1396 بود که بدین منظور، از روش تکمیل پرسشنامه و مدل لاجیت ترتیبی استفاده شد. نتایج به‌‏دست‏‌آمده نشان داد که متغیرهای رضایت از شغل کشاورزی، سرعت پرداخت، برخورد مناسب کارکنان و مسئولان، کیفیت نهاده‌های در دسترس، نحوه سنجش پاکی و درصد افت محصول و در نظر گرفتن کیفیت محصول تولیدشده از ضرایب مثبت و معنی‌دار برخوردارند؛ و بنابراین، افزایش هر کدام از این متغیرها باعث افزایش رضایت از طرح خرید تضمینی خواهد شد. از آنجا که متغیر کیفیت نهاده‌های در دسترس معنی‌دار شده است، پیشنهاد می‌شود که با نظارت سازمان‌های مربوط بر نهاده‌های مورد استفاده برای تولید محصولات مورد نظر، این نهاده‌ها از سطح کیفیت بالا برای تولید محصول مرغوب‏‌تر برخوردار باشند؛ همچنین، دولت به تعیین شرایط و وضع قوانینی بپردازد که طرح خرید تضمینی شامل محصولات با کیفیت بالا شود تا از این رهگذر، با تقویت انگیزه کشاورزان به تولید محصولات با کیفیت بالا، کشاورزان تولیدکنندة محصولات باکیفیت‌تر نیز از سوی دولت تشویق شوند تا الگویی برای سایر کشاورزان باشند.