آیندهنگاری تابآوری مسکن در منطقه 8 اصفهان با استفاده از روش تلفیقی سناریوپردازی و تحلیل اثرات متقاطع
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، ایران
2 کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، دانشگاه هنر اصفهان، ایران
3 کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، دانشگاه هنر اصفهان، ایران
doi
10.22080/usfs.2019.16244.1773چکیده
با روند افزایش جمعیت شهری، آمادگی مدیریت شهری در برخورد با سوانح طبیعی و افزایش تابآوری بالاخص در حوزه مسکن به عنوان یکی از مهمترین حوزههای تابآوری در آینده از اهمیت بسیاری برخوردار است. این پژوهش به دنبال شناسایی تأثیرگذارترین شاخصها و محتملترین سناریوها در حوزه تابآوری مسکن در آینده شهرها است. روش پژوهش از نظر هدف، توصیفی-تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات از طریق اسناد کتابخانهای و بازبینی متون مدون است. بدین صورت که شاخصهای تأثیرگذار در حوزه آیندهنگاری تابآوری مسکن شناسایی شده و در گام نخست با نرمافزار میکمک و استفاده از تکنیک دلفی (تکمیل پرسشنامه توسط 40 نفر از متخصصین حوزه تابآوری و آیندهپژوهی)، تحلیل شده است. نتایج حاکی از آن است که شاخصهای «قیمت زمین»، «مالکیت»، «ارتفاع» و «پراکنش کاربریها» بیشترین تأثیر را در آینده تابآوری مسکن در منطقه 8 شهرداری اصفهان خواهند داشت. این عوامل به عنوان عوامل پایه اصلی در سناریونگاری وارد نرم افزار سناریوویزارد شده و روند تغییرات هر یک از این 4 شاخص تاثیرگذار در حوزه آیندهنگاری تابآوری مسکن بر یکدیگر مورد ارزیابی قرار گرفته و با استفاده از ماتریس تحلیل اثرات متقاطع، 7 سناریوی محتمل در این حوزه شناسایی شده است. بدین صورت در محتملترین سناریو برای آینده، شاخص قیمت زمین و میزان مالکیت خصوصی و همچنین ارتفاع ساختمانها افزایش و پراکنش کاربریها بدون تغییر خواهد بود که این تغییرات به جز در شاخص ارتفاع ساختمان، دارای مطلوبیت نسبی در افزایش تابآوری است.