چالش فقهی فلسفه امر به معروف و نهی از منکر در تبیین سلامت روان فرد و جامعه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران.
2 استادیار، گروه فقه ومبانی حقوق اسلامی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران
3 استادیار، گروه فقه ومبانی حقوق اسلامی، واحدقم، مجتمع آموزشی عالی شهید محلاتی، قم، ایران.
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر اجرای دقیق امر به معروف و نهی از منکر است و از آنجا که امر به معروف و نهی از منکر به طور مستقیم با دین و دنیا و آبروی افراد مرتبط است از حساسیت ویژهای برخوردار میباشد.مواد و روش ها: روش پژوهش حاضر تحلیلی- توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانه و ادبیات پیشینه انجام گرفته است.یافتهها: مساله امر به معروف و نهی از منکر از کلیدیترین و اساسیترین مساله اسلامی است، آیات و روایات زیادی این آموزه دینی، اجتماعی و سیاسی را مورد تاکید قرار داده و ابعاد مختلف آن را بررسی و گوشزد کردهاند. امر به معروف و نهی از منکر، موضوعی بسیار حساس است و باید با مهر و عطوفت و انتخاب بهترین روشهای اخلاقی همراه گردد. هنگامی که فرد به تزکیه نفس خویش میپردازد این عمل وی زمینه مناسبی در پرورش ظرفیت درونی و به دنبال آن سلامت روان را در پی دارد. همانگونه که رها کردن این واجب الهی، هلاکت بار و خطرآفرین است، اجرای آن نیز بدون رعایت حدود و توجه به شرایط و مراتب و روحیات و ظرفیت افراد، زیانبار خواهد بود.نتیجهگیری: در عصر حاضر که سلامت همه جانبه بشر را تهدید میکند بازگشت به تعلیمات وآموزههای دینی ضامن سلامت همه جانبه جامعه اسلامی است و این فریضه الهی یک پوشش مناسب برای محافظت فرد و جامعه است.
