شناسایی و اولویتبندی مؤلفههای انتقال فناوریهای پیشرفته در سطوح گوناگون آمادگی فناوری (TRLs)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد کارآفرینی- کسبوکار جدید، دانشکدة کارآفرینی، دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری مدیریت راهبردی، دانشگاه عالی دفاع ملی
doi
10.22059/jed.2014.53624چکیده
بیشک یکی از راهبردهای دستیابی به اقتصاد دانشبنیان، انتقال فناوریهای پیشرفته و تبدیل آن به مزیت رقابتی پایدار شرکتهاست. در پژوهشهای اخیر، به سطوح آمادگی فناوری بهعنوان عاملی تعیینکننده در انتقال فناوریهای پیشرفته کمتر توجه شده است. نگارنده در این پژوهش براساس مبانی نظری، پیشینة پژوهش و مدل لای و تیسای به دنبال شناسایی و اولویتبندی مؤلفههای انتقال فناوریهای پیشرفته در سطوح گوناگون آمادگی فناوری است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش آمیخته اکتشافی است. جامعة آماری در بخش کیفی، خبرگان و در بخش کمی کارآفرینان شرکتهای فناوری پیشرفته است. نمونة آماری در بخش کیفی ده نفر است که به روش گلولة برفی انتخاب شد و در بخش کمی صد نفر است که به روش تصادفی ساده انتخاب شد. در بخش کیفی، ابزار گردآوری دادهها مصاحبة نیمهساختاریافته و در بخش کمی، پرسشنامة محققساخته است. تحلیل دادههای کیفی به روش کدگذاری و تحلیل دادههای کمی با آزمون آنووا و فریدمن انجام گرفته است. یافتههای پژوهش نشان میدهد در دو فاز شکلگیری مفهوم نظری و ساخت نمونة آزمایشی، عوامل انسانی بیشترین تأثیر را بر موفقیت انتقال فناوریهای پیشرفته دارد. همچنین، در فاز تجاریسازی، عوامل صنعتی بیشترین تأثیر را بر موفقیت انتقال فناوریهای پیشرفته دارد. توجه به این عوامل هنگام انتقال فناوریهای پیشرفته به کارآفرینان و مدیران شرکتهای فناوریهای پیشرفته توصیه میشود.