تحلیل دسترسی به بوستانهای شهری با رویکرد عدالت محیطی (مورد مطالعه: اسلامشهر)
نویسندگان
1 حبیب اله فصیحی عضو هیات علمی دانشکده علوم جغرافیایی دانشگاه خوارزمی تهران
2 استادیار و عضو هیئت علمی گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه خوارزمی تهران
3 دانشجوی دکتری زراعت دانشگاه آزاد اسلامی ورامین
doi
چکیده
بوستانها در زمره فضاهای عمومی شهری قرار دارند که با صنعتی شدن جوامع و فشردگی جمعیت در فضاهای مصنوع، نیاز به آنها احساس شده و به جزء جداییناپذیر طرحهای زیرساختی شهری تبدیل گردیدهاند. این پژوهش به بررسی وضعیت برخورداری از بوستانها و تحلیل دسترسیپذیری به این فضاها در شهر 540 هزار نفری اسلامشهر پرداخته است. روش تحقیق ارزیابی- مقایسهای بوده و در آن برای تحلیل برخورداری، از شاخصهای سرانه و کاربری زمین استفاده شده و برای تحلیل دسترسپذیری مبتنی بر سنجههای مقاومت سفر، ابزار بافری سیستم اطلاعات جغرافیایی بهکار گرفتهشده است. یافتههای تحقیق نشانگر سرانه پایین بهرهمندی از بوستانها (2/2 مترمربع) و نسبت پایین کاربری زمین (3/1 درصد پهنه شهر) بوده است. همچنین توزیع فضایی بوستانها بسیار نامتوازن بوده بهطوری که حدود 42 درصد مساحت شهر که در آن بیش از 5/29 درصد جمعیت بهسر میبرند در حوزه دسترس بوستانها قرار نمیگیرد در حالی که در جاهایی از جنوب شهر، حوزه دسترس 10 بوستان با یکدیگر همپوش هستند. به لحاظ دسترسی، منطقه چهار شهرداری در جنوب اسلامشهر وضعیت مناسبتری داشته است بهطوری که نیمی از ساکنان آن در فاصله حداکثر 60 متر از یک بوستان بهسر میبرند. در مقابل منطقه 5 شهرداری تنها واجد یک بوستان بوده و فاصله اغلب ساکنان تا بوستان زیاد است. تحقق عدالت محیطی اقتضا دارد که کاربری بوستان در سطح شهر افزایش یافته و بهویژه کاربریهای جدید در پهنههای دسترسناپذیر استقرار یابند.