بررسی تأثیر استرس شغلی بر رفتارهای مراقبتی پرستاران و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت آنها در پاندمی کرونا
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.30476/smsj.2023.90882.1241چکیده
مقدمه: افرادی که دچار استرس میشوند، از لحاظ جسمانی و روانی و رفتاری میبینند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر استرس شغلی بر رفتارهای مراقبتی پرستاران و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت آنها در دوران بیماری کرونا است.روشها: مطالعهی حاضر، پژوهشی کاربردی و تحلیلی است که بهطور مقطعی در سال1400انجام شد. جامعهی آماری پژوهش 740 پرستار از بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی مازندران بودند که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقهای نمونهای به حجم 253 پرستار با استفاده از فرمول کوکران انتخاب گردید. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامهی استاندارد بود. دادههای جمعآوریشده با آزمون مدل معادلات ساختاری برای سنجش فرضیههای پژوهش و به کمک نرمافزارهای SPSS 22 و Amos 22 تجزیه و تحلیل گردید.یافتهها: مقدار ضریب استاندارد بین دو متغیر استرس و رفتار مراقبتی 47/.- و مقدار معناداری (t-value) از عدد 96/1 بزرگتر و برابر با 35/5 است و میتوان گفت رابطهی بین این دو متغیر، در سطح 95درصد معنادار است. مقدار ضریب استاندارد بین دو متغیر استرس شغلی و کیفیت زندگی کاری 55/0- و مقدار معناداری (t-value) از عدد 96/1 بزرگتر و برابر با 488/6 است که میتوان گفت رابطهی بین این دو متغیر نیز در سطح 95 درصد معنادار است. نتیجهگیری: باتوجهبه روابط متغیرهای پژوهش لازم است تا استراتژیهای مؤثر برای پیشرفت شرایط کاری و کاهش استرس شغلی پرستاران؛ مانند مشارکت پرسنل در تصمیمگیریها و حمایت سرپرستی و کاهش بار کاری اعمال گردد.