تحلیل و ارزیابی سیاستهای پیاده محوری در بافتهای تاریخی با تأکید بر پیادهراهها (مطالعه موردی: پیادهراه خیام جنوبی اورمیه)
نویسندگان
1 دانشگاه کردستان
2 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری،، دانشگاه کردستان، سنندج
doi
چکیده
از جمله جنبشهای نوین در حوزه حملونقل شهری که با هدف ارتقای جایگاه عابران پیاده در سطح شهر و کاهش تسلط اتومبیل مطرح شده است، سیاستهای پیادهمداری و پیادهراهسازی هستند. با این وجود اجرای پیادهراهها در شهرهای مختلف با نتایج متنوعی همراه بوده است؛ تا جایی که برخی پیادهراهها با شکست مواجه شده و مجددا به روی سوارهها باز شدهاند. در پژوهش حاضر به ارزیابی سیاستهای به کار گرفته در طرحهای پیادهراه خیام جنوبی اورمیه پرداخته پرداخته میشود. در پژوهش حاضر با تحلیل و ارزیابی راهکارها و سیاستهای به کار رفته در پیادهراه خیام جنوبی و قیاس تطبیقی با مؤلفهها و معیارهای استاندارد فضاهای پیاده سعی در شناسایی نقاط قوت و ضعف محور و رفع نواقص آن است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی و میدانی است. همچنین به منظور مقایسه بهتر از آزمون فریدمن جهت رتبهبندی به معیارها و طرحها بهره گرفته شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد کیفیت پیادهراه خیام در حد متوسط است و در برخی معیارها وضعیت مطلوبی ندارد. تدبیر سیاستهای بهتر جهت افزایش امنیت و عدم پاک کردن صورت مساله همچون حذف مبلمان، توجه به نیازهای ذینفعان، تنوع در طراحی و ایجاد تسهیلات برای جذب کاربران مختلف، انعطاف پذیری طرح، برخورد قاطع با ورود غیرمجاز موتورسیکت و موارد مشابه، استفاده از الگوهای بومی با زمینه فرهنگی و تاریخی راهکارهایی است که میتوان با کاربست آنان پیادهراههای سرزندهتر و آرامشبخشتری ایجاد کرد.
