طراحی پایدارساز غیرخطی فازی برای سیستم‌های قدرت دارای تأخیر زمانی

نویسندگان

1 دانشگاه اراک - دانشکده فنی و مهندسی - گروه مهندسی برق

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات (مرکزی) - گروه مهندسی برق

doi
چکیده

به علت استفاده از وسایل اندازه‌گیری و لینک‌های ارتباطی برای انتقال اطلاعات اندازه‌گیری‌شده، تأخیر زمانی به‌طور گسترده در سیستم‌های قدرت وجود دارد. این تأخیر زمانی روی پایداری سیگنال کوچک تأثیر گذاشته و باعث کاهش میرایی نوسانات فرکانس پایین می‌شود. بنابراین، برای کارایی بهتر پایدارسازهای سیستم قدرت، باید اثر تأخیر زمانی در محاسبات طراحی لحاظ شود. این مقاله اثر تأخیر زمانی روی پایداری سیگنال کوچک سیستم تحریک ژنراتور که به‌وسیله پایدارساز سیستم قدرت تأمین می‌شود را بررسی می‌کند و با استفاده از روش T-S فازی یک پایدارساز سیستم قدرت که در آن اثر تأخیر زمانی در ولتاژ اندازه‌گیری‌شده ترمینال ژنراتور لحاظ شده است، طراحی می‌شود. در این مقاله شرایط پایدارسازی توسط توابع لیاپانوف - کراسوفسکی به‌صورت نامساوی‌های ماتریسی خطی (LMI) بیان می‌شود و از حل نامساوی‌های ماتریسی خطی، بهره‌های کنترلی پایدارساز استخراج می‌گردند. این پایدارساز روی یک شبکه تک‌ماشینه و چندماشینه آزمایش می‌شود و نتایج به‌دست‌آمده با پایدارساز مرسوم که در طراحی آن‌ها از اثر تأخیر زمانی صرف‌نظر می‌شود و همچنین با یک جبران‌ساز تأخیری تطبیقی که در مراحل طراحی آن اثر تأخیر در نظر گرفته شده است، مقایسه می‌گردد. شبیه‌سازی‌ها با نرم‌افزار MATLAB انجام شده و نتایج حاصل‌شده کارایی این پایدارساز را نسبت به پایدارسازهای مرسوم نمایش می‌دهد.