مقایسه اثربخشی سه درمان روانشناختی متفاوت بر افسردگی و باورهای ناکارآمد بیماران مبتلا به لوپوس سیستمیک
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
2 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، واحد ارسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، ارسنجان، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد ارسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، ارسنجان، ایران
4 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
5 دانشیار گروه روماتولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
doi
10.30476/smsj.2023.84780.1127چکیده
مقدمه: لوپوس بیماری است که با ایجاد اضطراب در فرد باعث نگرانی و تنش در پاسخ به شرایط تهدیدکننده میگردد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی سه درمان روانشناختی متفاوت بر افسردگی و باورهای ناکارآمد بیماران مبتلا به لوپوس سیستمیک انجام گرفت.روشها: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با مرحله پیگیری سهماهه بود. جامعه آماری این پژوهش را تمامی بیماران مبتلا به لوپوس تحت درمان در بیمارستانهای شیراز در سال 1397 تشکیل میدادند. با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند از بین جامعه 750 نفری، 80 نفر انتخاب و در 4 گروه (یک گروه گواه 20 نفره، و 3 گروه آزمایش 20 نفره) گمارده شدند. گروههای آزمایش، مداخلۀ آموزشیِ درمان، پذیرش و تعهد را طی سه ماه در 12 جلسه 90 دقیقهای، مداخلۀ آموزشیِ درمان متمرکز بر شفقت را طی سه ماه در 8 جلسه 90 دقیقهای و مداخلۀ آموزشی درمان ترکیبی را طی سه ماه در 6 جلسه 90 دقیقهای دریافت نمودند. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه افسردگی بک (1972) و پرسشنامه نگرشهای ناکارآمد وایزمن و بک (1987) بود. دادههای حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و با استفاده از نرمافزار آماری24 spss- مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت.یافتهها: نتایج نشان داد که پرتکلهای آموزشی درمانهای موج سوم بر کاهش افسردگی و باورهای ناکارآمد زنان مبتلا به لوپوس سیستمیک تأثیر معناداری داشته است (0001p≤/).نتیجهگیری: مطابق با یافتههای پژوهش حاضر، میتوان از بستههای آموزشی پذیرش و تعهد، شفقت و درمان ترکیبی جهت بهبود افسردگی و باورهای ناکارآمد زنان مبتلا به لوپوس بهره برد.