استراتژی روسیه در استفاده از قدرت نرم در الحاق کریمه و نقض اصل حاکمیت و عدم مداخله
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیات علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران
2 عضو هیات علمی دانشکده حقوق دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 استادیار، عضو هیات علمی دانشکده حقوق دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
چکیده
امروزه و با گسترش روزافزون تحولات تکنولوژیکی و ارتباطی دیگر برای تأثیرگذاری نیازی به روشهای مستقیم اجبار و اقناع و سرکوب نیست، به مرور و در پس سالیان گذار از شیوههای کلاسیک اعمال قدرت و از دست رفتن مشروعیت اعمال قدرت مستقیم، دولتها سعی در اتخاذ استراتژیهایی متفاوت و در عین حال کار آمد نمودند، این کارآمدی هم چنان بستگی به میزان دستاوردی دارد که مورد انتظار است، استراتژی امروز دولتها بر مبنای قدرت نرم شکل میگیرد و استفاده از این شکل از قدرت دارای گستره بیشتری است، گاهی استفاده از این قدرت شکل فرا سرزمینی گرفته و جنبه روابط بینالمللی به خود میگیرد. این پژوهش در پی پاسخ به این سؤالات است که روسیه چگونه با استفاده از قدرت نرم توانسته بدون کمترین درگیری شبهجزیره کریمه را به فدراسیون روسیه الحاق کند و همچنین دکترین نظامی جدید روسیه تا چه حد در این امر مؤثر بوده است؟ روش پژوهش در این تحقیق با استفاده از روش مطالعه کتابخانهای و منابع دست اول موجود در مورد قدرت نرم و دکترین نظامی روسیه است که به کمک آن تحلیل وقایع پیرامون الحاق کریمه به خاک روسیه ممکن میشود.
