نقش پیشبینیکننده هوش هیجانی و سبکهای فرزندپروری ادراکشده در شادکامی دانشآموزان
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22108/ppls.2017.21730چکیده
هدف از انجام پژوهش، تعیین سهم هر یک از متغیرهای سبکهای فرزندپروری و هوش هیجانی در پیشبینی شادکامی دانشآموزان بود. روش پژوهش همبستگی از نوع پیشبینی بود. نمونه 345 نفر از دانشآموزان مقطع متوسطه شهر نورآباد ممسنی بودند که به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه شادکامی آکسفورد، پرسشنامه اقتدار والدین و پرسشنامة هوش هیجانی پترایدز و فورنهام استفاده شد. به منظور مقایسه شادکامی با توجه به متغیر جنسیت از آزمون t برای گروههای مستقل و برای تعیین و تحلیل رابطه بین متغیرها و پیشبینی تغییرات شادکامی، روشهای همبستگی و رگرسیون گام به گام مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد میان شادکامی دختران و پسران تفاوت معناداری وجود داشت. سبکهای فرزندپروری و مؤلفههای هوش هیجانی در هردو گروه پسران و دختران با شادکامی رابطه معناداری داشت. همچنین، نتایج نشان داد که در گروه پسران به ترتیب سبک فرزندپروری مقتدرانه، خودآگاهی و سبکفرزندپروری سهلگیرانه به ترتیب 50 درصد از شادکامی را تبیین میکند اما در گروه دختران مهارتهای اجتماعی و سبک فرزندپروری مقتدرانه 17 درصد شادکامی را تبیین کرد. در مجموع نتایج حاکی از آن است که هوش هیجانی و نوع سبک فرزندپروری که والدین به کار میبرند در پیشبینی شادکامی نقش اساسی و مهمی دارند.