اقتدار بین المللی در دعاوی حقوقی الودگیهای زیست محیطی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه پیام نور

2 دانشیار دانشگاه پیام نور

3 استادیار دانشگاه پیام نور

4 بازپرس دادسرای عمومی وانقلاب تهران

doi
1612-1059
چکیده

دولت به لحاظ فعل یا ترک فعل خود در زمینه آلودگی زیست محیطی مسئولیت دارد. قواعد فقهی و حقوقی از قبیل لاضرر، تسبیب، مقررات مندرج در اسناد بین‌المللی از جمله ماده 8 اعلامیه جهانی حقوق بشر، ماده 21 اعلامیه ریو، بند 3 ماده 2 میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی مؤید این موضوع هستند که می‌بایست به افراد زیان دیده از آلودگی زیست محیطی غرامت پرداخت شود. یکی از راهکارهای مؤثر برای جبران خسارت، توسل زیان‌دیدگان به دادگاه‌های دولت متبوع خود و طرح دعاوی حقوقی علیه دولت مسئول است. به‌طور معمول دولت خوانده برای رهایی از پرداخت خسارت به قاعده مصونیت قضایی استناد می‌کنند. در راستای سلب مصونیت دادگاه‌ها باید ضمن استناد به مقررات بین المللی، بالأخص ماده 12 کنوانسیون مصونیت قضایی دولت و اموال آنان مبادرت به صدور رأی به نفع افراد زیان‌دیده نمایند