سهم حکمای مسلمان اندلس در پیشبرد علوم تجربی با تأکید بر علم داروسازی
نویسندگان
1 دانشیار مرکز تحقیقات قرآن، حدیث و طب، گروه معارف اسلامی دانشگاه علوم پزشکی، شیراز، ایران
2 دانشیار گروه فارماسیوتیکس، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
3 استادیار گروه تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی داراب، داراب، ایران
doi
10.30476/smsj.2022.90011.1217چکیده
از مباحث ضروری در تاریخ علم بررسی جایگاه و توانمندیهای دانشمندان مسلمان در عرصه نوآوریهای علوم است چراکه اهتمام به این مسئله باعث تعدیل اندیشهها و تبلیغات افراطی رایج علیه مسلمانان میگردد. مطالعه حاضر یک پژوهش مروری با روش پژوهشی توصیفی- تحلیلی است. در این تحقیق، با بررسی کتب و مقالات مربوط به تاریخ پزشکی اسلامی به شیوههای ساخت دارو حکمای مسلمان اندلسی ازجمله: ابن جلجل، ابوصلت اندلسی، احمد بن محمد غافقی، ابن بیطار، ابن ابی اصیبعه و نقش آنها در پیشبرد علم داروسازی پرداخته شده است. ازجمله مسائل مهم در فرایند بازشناسی میراث علمی مسلمانان به خصوص تاریخ علم داروسازی، روش تحقیق و آزمایش تجربی در آن است. از این طریق میتوان به نتایج مهمی دست یافت: 1- بازنمایی پیشرفت علوم تجربی شرقی و تمدن اسلامی 2- مکمل بودن علم و دین در آرا و اندیشههای حکمای اسلامی. تأثیر مثبت و سازنده فرهنگ و تمدن اسلامی در پیشرفت داروسازی و پزشکی از حقایق غیر قابل انکار تاریخی است، تا جایی که میتوان گفت علم داروسازی از شرق و از تمدن اسلامی به غرب نفوذ کرده است.