اثر بخشی مداخله مثبتنگر گروهی بر بهزیستی روانشناختی، تابآوری و شادکامی دختران نوجوان بیسرپرست
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
doi
10.22108/ppls.2016.21335چکیده
این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی مداخله مثبتنگر گروهی بر بهزیستی روانشناختی، تابآوری و شادکامی دختران نوجوان بیسرپرست تحت حمایت بهزیستی استان اصفهان انجام گرفت. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون، با گروه کنترل و پیگیری بود. بدین منظور از مراکز نگهداری دختران نوجوان بیسرپرست استان اصفهان در پاییز و زمستان 1394، 3 مرکز به شیوه نمونهگیری هدفمند انتخاب و از بین آنها 30 نفر که ملاکهای ورود به مطالعه را دارا بودند در دو گروه آزمایش و کنترل بهطور تصادفی جایگزین شدند (هر گروه 15 نفر). گروه آزمایش 10 جلسه 90 دقیقهای مداخله گروهی مثبتنگر دریافت کردند اما گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکردند. آزمودنیها، قبل و بعد از مداخله و 45 روز بعد در مرحله پیگیری به مقیاس بهزیستی روانشناختی (ریف)، مقیاس تابآوری (کانر و دیویدسون) و پرسشنامه شادکامی آکسفورد (آرگایل، مارتین و کروسلند) پاسخ دادند. نتایج تحلیل کواریانس چند متغیره حاکی از افزایش بهزیستی روانشناختی، تابآوری و شادکامی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بود. به علاوه در مرحله پیگیری نیز این تأثیر پایداری خود را حفظ کرد. بنابراین میتوان از مداخله مثبتنگر برای ارتقاء بهزیستی روانشناختی، تابآوری و شادکامی دختران نوجوان بیسرپرست استفاده نمود.
