فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: توجه به حالات روان‌شناختی بیماران مبتلا به مالتیپل‌اسکلروزیس (MS) به‌دلیل تأثیر چشمگیر بر سیر و پیش‌آگهی بیماری بسیار مهم است. پژوهش حاضر به‌منظور مقایسه‌ی اثربخشی گشتالت‌درمانی، فعال‌سازی رفتاری و دارونما بر تنظیم شناختی هیجان بیماران مبتلا به مالتیپل‌اسکلروزیس انجام شد.روش‌ها: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل و پیگیری سه ماهه بوده است و در آن شصت نفر از مبتلایان به مالتیپل‌اسکلروزیس مراجعه‌کننده به کلینیک MS بیمارستان رسول تهران انتخاب شدند. سپس با استفاده از بلوک‌های چهارتایی به‌صورت تصادفی در چهار گروه پانزده نفره، شامل سه گروه مداخله و یک گروه کنترل گماشته شدند. اعضای گروه‌های روان‌درمانی یک ‌بار در هفته به مدت هشت جلسه‌ی نود دقیقه‌ای تحت درمان قرار گرفتند. در گروه دارونما به مدت هشت هفته از کپسول‌های حاوی آرد برنج یک ‌بار در روز استفاده شد. هیچ مداخله‌ایی طی این مدت بر گروه گواه صورت نگرفت. ابزار پژوهش، پرسش‌نامه تنظیم شناختی هیجانی گارنفسکی و همکاران (2006) بود. برای تحلیل داده‌ها از SPSS نسخه‌ی 25 استفاده شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد اجرای گشتالت‌درمانی و فعال‌سازی رفتاری در مقایسه با دارونما و کنترل به افزایش میانگین نمرات راهبردهای سازش‌یافته تنظیم شناختی هیجان (001/0=p) و کاهش میانگین نمرات راهبردهای سازش‌نایافته (001/0=p) در مراحل پس‌آزمون و پیگیری منجر شده است. گشتالت‌درمانی در مقایسه با فعال‌سازی رفتاری میانگین نمرات راهبردهای سازش‌یافته (027/0=p) را در مراحل پس‌آزمون و پیگیری بیشتر افزایش داده است و نیز میانگین نمرات راهبردهای سازش‌نایافته (020/0=p)  را بیشتر کاهش داده است.نتیجه‌گیری: گشتالت‌درمانی در مقایسه با فعال‌سازی رفتاری و دارونما بر بهبود تنظیم شناختی هیجان بیماران مبتلا به مالتیپل‌اسکلروزیس مؤثرتر است.