فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف طراحی الگویی برای سیاست‌گذاری توسعه گردشگری اجتماعی هوشمند در ایران انجام شده است. مطالعه حاضر از نوع بنیادی بوده و با رویکرد میدانی به جمع‌آوری داده‌ها پرداخته است. جامعه مشارکت‌کنندگان شامل دو گروه از خبرگان، یعنی اساتید سیاست‌گذاری در حوزه گردشگری و مدیران فعال در صنعت گردشگری بوده است. داده‌های کیفی از طریق مصاحبه‌ با ۶ پرسش گردآوری شد تحلیل داده‌ها با روش داده‌بنیاد انجام شد. نتایج نشان داد سرمایه اجتماعی جامعه میزبان، انگیزه‌های اقتصادی، ظرفیت نهادی در برنامه‌ریزی گردشگری و تحول دیجیتال بر گردشگری اجتماعی هوشمند مؤثرند. نظام نهادی، زیرساخت هوشمند و ناکارآمدی توزیع فضایی بر تنظیم سند ملی توسعه گردشگری اجتماعی، برنامه‌ریزی فضایی عدالت‌محور، نوآوری هوشمند برای عدالت در تجربه گردشگری، تقویت نهادهای سیاست‌گذار، توانمندسازی نیروی انسانی و نهادینه‌سازی گفتمان مسئولیت‌پذیری اثرگذارند. راهبردها و اقدامات منجر به پیامدها شامل توازن فرصت‌های گردشگری، پویایی اجتماعی مقصدها، ارتقای جایگاه ملی گردشگری و توسعه فراگیر پایدار می‌شوند.