مطالعه کارکرد امنیت در بافتهای تاریخی با رویکرد شهر دوستدار کودک (نمونه موردی: محله بالا کفت بالا شیراز)
نویسندگان
1 دانشگاه آزاداسلامی، جهرم
2 گروه شهرسازی، واحد صفاشهر، دانشگاه آزاد‏اسلامی، صفاشهر، ایران
3 دانشگاه آزاد اسلامی، صفاشهر
doi
10.22080/shahr.1970.2108چکیده
وجود امنیت در محیطهای شهری یکی از الزامات اساسی کیفیت زندگی محسوب میشود. لذا تخریب کالبدی شهرها و از هم گسیختگی بافتهای تاریخی و لزوم توجه به کودکان به عنوان استفاده کنندگان از فضاهای شهری که از توانایی کمتری برخوردار بوده و بیشتر در معرض خطرات قرار دارند از اهمیت زیادی برخوردار است و کودکان نیاز دارند تا در محیطی به دور از خطرات ناشی از محیط به فعالیت بپردازند .لذا در این تحقیق با مطالعات میدانی و کتابخانهای و با استفاده از روش توصیفی، پرسشنامهای تهیه گردید که توسط 289 نفر از شهروندان پاسخ داده شد. جهت تحلیل اطلاعات آماری از نرم افزارspss استفاده و تحلیلآماری دادهها در 2 گروه توصیفی و تحلیلی انجام شد. با توجه به دادههای بدستآمده، مقادیر ضریب همبستگی پیرسون برای شهر دوستدار کودک و افزایش حضور کودکان در محله به ترتیب 401/0 و 335/0و سطح معنیداری 000/0 بدست آمده و این دادهها نشان میدهد که هرچقدر امنیت بافتهای تاریخی را افزایش دهیم، رابطه مثبت و معنیدار بین عوامل فوق ایجاد میگردد. و سه معیار ایمنی و امنیت ، محیط بدون خشونت و آزادی، تحرک و پویایی به ترتیب با نسبت بخت 208/0، 07/7 و 48/4 بر میزان استفاده کودکان از این محله تأثیرگذار است.