تاثیرآموزش تابآوری بر سلامت روان، خوشبینی و رضایت از زندگی زنان سرپرست خانوار
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 استاد گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
4 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش بررسی تاثیرآموزش تابآوری برسلامت روان، خوشبینی و رضایت از زندگی زنان سرپرست خانوار شهر سبزوار بود. این پژوهش نیمه تجربی و با پیشآزمون ـ پسآزمون و گروه کنترل بود. تعداد 42 نفر از زنان مذکور که داوطلب شرکت در برنامة آموزشی (10 جلسة 90 دقیقهای طی 10 هفته) بودند به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند (هر گروه 21 نفر) دادهها با استفاده از پرسشنامة جمعیتشناسی، پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ (28- GHQ)، مقیاس خوشبینی شییر و کارور (LOT-R) و مقیاس رضایت از زندگی داینر، امونس، لارسن و گریفین (SWLS) جمعآوری گردید. نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که آموزش تابآوری بر افزایش سلامت روان، خوشبینی و رضایت از زندگی زنان سرپرست خانوار موثر بوده است. بنابراین، میتوان از آموزش مهارت تابآوری به عنوان روشی کارآمد برای افزایش سلامت روان، خوشبینی و رضایت از زندگی زنان سرپرست خانوار استفاده کرد.
