تعیین و تحلیل سطوح برخورداری و سطح بندی دهستان های استان زنجان با استفاده از مدل های شاخص مرکزیت و پرستون
نویسندگان
1 جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اصفهان
2 جغرافیا و برنامه ریزی روستایی
3 جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
بررسی و شناخت نواحی روستائی و تحلیل قابلیتها و تنگناهای آنها در فرایند برنامهریزی توسعه روستائی اهمیت به سزائی دارد و امروزه آگاهی از امکانات و تنگناهای نواحی روستائی جهت ارائه طرحها و برنامههای توسعه نوعی ضرورت محسوب میشود. تعیین و تحلیل سطوح برخورداری نواحی روستائی در زمینههای مختلف با استفاده از روشهای کمی نقش مهمی در این فرایند دارد. در این مقاله با بهرهگیری از "مدلهای شاخص مرکزیت" و "پرستون" و استفاده از 45 شاخص در زمینههای (اقتصادی، اجتماعی، بهداشتی- درمانی و کشاورزی) به تعیین و تحلیل سطوح برخورداری دهستانهای استان زنجان پرداخته شده است. امکانات محیطی، مجاورت و فاصله نزدیک با مراکز شهری، کانونها و محورهای توسعه، محدودههای صنعتی و شبکههای زیربنائی عمده نقش موثری در سطوح برخورداری نواحی روستائی استان دارد. نتایج نشان میدهدکه این دهستانها، از لحاظ میزان برخورداری، در هر یک از ابعاد (اقتصادی، اجتماعی، بهداشتی - درمانی و کشاورزی) با یکدیگر تفاوتهای قابل ملاحظهای دارند؛ بهطوریکه 9 دهستان از مجموع 46 دهستان در همه زمینههای اقتصادی، اجتماعی، بهداشتی- درمانی و کشاورزی در سطح محروم و تنها یک دهستان در سطح بسیار برخوردار قرار دارد. این تفاوتها لزوم تهیه و اجرای برنامهها و طرحهای هدفمند را برای توسعه یکپارچه و متوازن نواحی روستائی ایجاب میکند.