پایش و تخمین خشکسالی ایستگاه های شرق دریاچۀ ارومیه با استفاده از مدل عصبیـ فازی تطبیقی
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم خاک، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ارومیه
2 کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، دانشگاه تبریز
3 استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج
doi
10.22059/ije.2016.59661چکیده
خشکسالی بهعنوان پدیدهای اقلیمی تحت تأثیر عوامل گوناگونی است؛ یکی از نمادهای مهم وقوع خشکسالی کاهش میزان بارندگی است. ارزیابی و پایش خشکسالی اهمیت زیادی در برنامهریزی و مدیریت منابع آب دارد. با توجه به شرایط اخیر در حوضۀ آبریز دریاچۀ ارومیه و روند خشکشدن بیسابقۀ آن، ارزیابی خشکسالی در این منطقه در حال حاضر ضرورتی انکارناپذیر بهحساب میآید. بدینمنظور در تحقیق حاضر با جمعآوری دادههای 11 ایستگاه بارانسنجی در دشتهای مراغه و تبریز در شرق حوضۀ آبریز دریاچۀ ارومیه، به ارزیابی خشکسالی با استفاده از شاخص استاندارد بارش SPI در مقیاسهای زمانی 9، 12 و 24 ماهه اقدام شد. سپس، خشکسالیها با مدل عصبیـ فازی تطبیقی تخمین زده شد. نتایج این پژوهش نشان داد شدیدترین خشکسالی با شدت 07/4- در ایستگاه بناب در مقیاس زمانی 9 ماهه و در مهرماه 1363 رخ داده است. طولانیترین دورۀ خشکسالی در ایستگاههای هروی، سعیدآباد و مراغه و کوتاهترین دورۀ خشکسالی در ایستگاههای زینجاب، تبریز و لیقوان با کمترین شدتها رخ دادند. نتایج تخمین خشکسالیها با مدل عصبیـ فازی تطبیقی نشان داد مدل ANFIS توانایی مطلوبی در برآورد شاخص خشکسالی در منطقه دارد و بیشترین ضریب تبیین در ایستگاه مراغه (829/0 = r2) برای مقیاس زمانی 24 ماهه و کمترین ضریب تبیین در ایستگاه سعیدآباد (480/0 = r2) برای مقیاس زمانی 9 ماهه با استفاده از مدل ANFIS بهدست آمد. نتایج پژوهش نشان داد مدل سیستم استنتاج عصبیـ فازی تطبیقی در تخمین خشکسالی در مقیاس زمانی طولانیمدت دقت زیادی داشته است.