رابطه بین مصرفگرایی و سرمایه فرهنگی با تأکید بر ارزشهای دینی
نویسندگان
1 دانشیار جامعه شناسی بخش جامعه شناسی و برنامه ریزی اجتماعی دانشگاه شیراز
2 کارشناس ارشد جامعه شناسی
doi
چکیده
در دهههای اخیر مجموعه تغییرات مربوط به الگوی مصرف و پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی این الگو، آن را به یک مسئله اجتماعی تبدیل کرده است. هدف اصلی مقاله حاضر بررسی مصرفگرایی و رابطه آن با سرمایه فرهنگی در یاسوج است. روش پژوهش، پیمایشی و ابزار اصلی مورداستفاده در مرحله جمعآوری دادهها پرسشنامه ترکیبی محقق ساخته و دیگران ساخته بوده و برای ارزیابی اعتبار پرسشنامه از تحلیل عاملی و ارزیابی پایایی، از ضرایب آلفای کرونباخ Cronbach Alpha)) وکودر- ریچاردسون (Kuder-Richardson) استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق را ساکنان هجده سال و بالاتر شهر یاسوج تشکیل داده است. حجم نمونه بر اساس جدول لین چهارصد نفر تعیین شد. به دلیل ناهمگن بودن جامعه آماری از روش نمونهگیری تصادفی از نوع طبقهای چندمرحلهای استفاده شده است. در بخش چارچوب نظری، نظریات بوردیو و شبکه برای اقتباس متغیرهای تحقیق به کار گرفته شدند. یافتههای تحقیق نشاندهنده عدم رابطه معنادار متغیرهای سرمایه فرهنگی و مصرفگرایی و عدم وجود تفاوت معناداری بین میزان گرایش زنان و مردان به مصرفگرایی است در حالی که بین سن و مصرفگرایی رابطه معنادار وجود دارد به نحوی که با افزایش سن، مصرفگرایی کاهش مییابد. این مسئله نشان میدهد که آنچه بیش از سایر متغیرها بیانگر تحولات الگوی مصرفشده تغییرات نسلی است نه جنسیت یا سایر متغیرهای ساختاری. با توجه به آموزههای دینی در این حوزه آنچه مشاهده شد تفاوت بین وضع موجود و وضع مطلوب را نشان میداد.