شناسایی مکان‏ های دارای پتانسیل استحصال آب باران حوضۀ آبخیز سراب صیدعلی الشتر با استفاده از دو روش NRCS- CN و سیستم پشتیبانی تصمیم‏ گیری (DSS) مبتنی بر GIS

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آبخیزداری، دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان

2 استاد‏یار گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان

3 استاد‏یار گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان

4 استاد‏یار گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان

doi
10.22059/ije.2016.59671
چکیده

جمع‏آوری رواناب برای به‌ حداقل‌رساندن تلفات و تقویت ذخایر آبی در حوضه‏های آبخیز‌ استفاده می‌شود. کشورهایی که مانند برخی مناطق ایران کمبود آب دارند، با توزیع نامناسب بارندگی مواجه‌اند. با گسترش مصرف منابع آبی، استفادۀ اصولی از رواناب به‌دست‌آمده از بارش می‏تواند در جهت رفع مشکل کمبود آب مؤثر واقع شود. به‏منظور برآورد رواناب در حوضه‏های آبخیز روش‏های تجربی و مدل‏های ریاضی مختلفی وجود دارد. یکی از این مدل‏ها، مدل شمارۀ منحنی (NRCS - CN) است که در تحقیق حاضر اساس تولید نقشۀ ارتفاع رواناب است. هدف از این تحقیق شناسایی مناطق دارای پتانسیل جمع‏آوری آب باران (برای تغذیۀ مصنوعی آبخوان به‌روش حوضچۀ تغذیه و ذخیرۀ سطحی به‌روش بانکت‌بندی و تراس‏بندی) در حوضۀ آبخیز سراب صید‌علی به‌روش (NRCS - CN) و DSS است. به این صورت که در محیط نرم‏افزار GIS بعد از تهیۀ نقشۀ رواناب، از 6 لایۀ اطلاعاتی دیگر شامل زمین‏شناسی، گسل، تراکم آبراهه‏ها، کاربری اراضی، بافت خاک و شیب و از 2 روش If و WOA به‌منظور وزن‌دهی، رتبه‌دهی و تلفیق 7 لایۀ موجود استفاده شد و از بین نقشه‏های نهایی به‌دست‌آمده از دو روش یادشده، نقشه‏های با صحت بیشتر انتخاب و با در‌نظر‌گرفتن مسائل اقتصادی – اجتماعی با 3 نقشۀ فاصله از اراضی آبی، اراضی دیم و مناطق مسکونی در قالب سیستم پشتیبانی تصمیم‏گیری (DSS) تلفیق شدند و نقشه‏های نهایی با عنوان نقشۀ مناطق مستعد تغذیۀ مصنوعی و نقشۀ مناطق مستعد ذخیرۀ سطحی آب باران به‌دست آمد.