اثربخشی دوازده هفته تمرین بازخورد عصبی بر شدت درد ادارکی، ترس از درد، افتادگی لگن و شاخص والگوس داینامیک زانو در مردان با سندروم درد کشککی رانی: یک کارآزمایی بالینی دو سو کور تصادفی شده
نویسندگان
1 کارشناس ارشد گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 دانشیار گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی ، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
3 استادیار گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی ، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
4 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه بوعلی سینا، ایران، همدان، ایران
doi
10.30476/smsj.2020.85151.1108چکیده
مقدمه: در بیماران با سندروم درد کشککیرانی افتادگی لگن و والگوس داینامیک زانو وجود دارد که از جمله مکانیسمهای وقوع آن درد و ترس از درد گزارش شده است. بنابراین هدف مطالعه حاضر اثربخشی دوازده هفته تمرینات بازخورد عصبی بر شدت درد ادراکی، ترس از درد، افتادگی لگن و شاخص والگوس داینامیک زانو در مردان مبتلا به سندروم درد کشککیرانی است.روش ها: این مطالعه شامل 32 نفر بیمار مبتلا به سندروم درد کشککیرانی است که بصورت تصادفی به دو گروه تجربی (16 نفر) و کنترل (16 نفر) تقسیم شدند. برای ارزیابی درد از مقیاس آنالوگ بصری، ترس از درد از پرسشنامه ترس از درد مک نیل، افتادگی لگن و شاخص والگوس داینامیک طی پایین آمدن از پله از دوربین و نرم افزار کینوا استفاده شد. گروه تجربی طی یک دوره دوازده هفتهای، سه جلسه در هفته و هر جلسه 30 دقیقه تمرین بازخورد عصبی را انجام دادند و گروه کنترل طی این وهله زمانی تحت هیچ گونه مداخله درمانی قرار نگرفتند. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزار SPSS ورژن 21 و روش آماری کوواریانس استفاده شد. یافته ها: نتایج تجزیه و تحلیل دادهها نشان میدهد که گروه تجربی نسبت به گروه کنترل پس از دوازده هفته تمرین بازخورد عصبی بهبودی معناداری در کاهش درد (001/0P= )، کاهش ترس از درد (004/0P= ) والگوس داینامیک زانو (005/0P= ) کسب کرده است و در زاویه افتادگی لگن بهبودی معناداری حاصل نشده است(45/0P= ). نتیجه گیری: به نظر میرسد که افتادگی لگن و شاخص والگوس داینامیک زانو تحت تاثیر عوامل روانشناختی درد و شدت درد اداراکی باشند و شاخص والگوس داینامیک زانو نسبت به افتادگی لگن بطور معناداری تحت تاثیر شدت درد ادارکی و ترس از درد باشد که پس از دوازده هفته تمرین بازخورد عصبی بطور معنادرای زاویه آن کاهش یافته است.