بررسی تاثیر نوع و میزان کاربری اراضی درشکل گیری کانون های جرم خیزمطالعة موردی: (قاچاق و سوء مصرف مواد مخدر درشهر سنندج)
نویسندگان
1 استاد یار دانشگاه پیام نور
2 مدرس مدعو گروه شهرسازی دانشگاه کردستان
3 مدرس مدعو دانشگاه پیام نور
doi
10.22080/shahr.2017.1515چکیده
مطالعه رابطه متقابل محیط کالبدی شهرها با رفتارهای اجتماعی از نوع منفی و ناهنجارآن موضوعی است که طی چند دهه اخیر به مطالعات جغرافیایی افزوده شده است و چارچوب علمی و عملی برای تحلیل فضایی _ مکانی بزهکاری و مطالعه ناهنجاری در فضای جغرافیایی فرآهم آورده است. هدف تحقیق حاضر بررسی رابطه متقابل کاربری اراضی و وقوع جرائم مرتبط با مواد مخدر میباشد، روش تحقیق توصیفی و تحلیلی است؛ برای شناسایی الگوهای فضایی بزهکاری ازآزمونهای آماری مرکز متوسط، بیضی انحراف معیار و تخمین تراکم کرنل درمحیط سامانه اطلاعات جغرافیایی(GIS) استفاده شده است. جامعه آماری مجموعه جرائم ارتکابی سوء مصرف و نگهداری مواد مخدر که طی مقطع زمانی (مهر1391لغایت مهر1392) برای آنها پرونده قضایی تشکیل شده است. نتیجه پژوهش نشان میدهد مهمترین کانونهای جرم خیز مواد مخدر در سطح شهر سنندج در محلههای عباس آباد، فرجه،کانی کوزله، و خیابان شهدا واقع شدهاند که جزء محلات غیررسمی، شلوغ و پر ازدحام شهر سنندج میباشند. انطباق مکان وقوع جرایم با انواع مختلف کاربریها نشان داد بیشترین جرایم در محدوده کاربری مسکونی،کاربری تجاری و راستههای تجاری نظیر خیابانهای امام، سیروس، فردوسی و شهدا رخ داده است. بنابراین ساماندهی کالبدی فضاهای بی دفاع و جرمزا شهر سنندج برای مقابله با ناهنجاریهای اجتماعی یک ضرورت محسوب میشود.