الگوی پراکنش فضایی و ساماندهی پایگاههای پشتیبانی مدیریت بحران با استفاده از تصمیمگیری چند معیاره (MCDM) و تحلیلهای GIS (مطالعه موردی: منطقه 18 شهر تهران)
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تربیت مدرس تهران
2 دانشگاه تربیت مدرس
3 دانش آموخته جغرافیا و برنامه ریزی شهری.مقطع کارشناسی ارشد.دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22080/shahr.2017.1517چکیده
مخاطرات طبیعی بخشی از جهان پیرامون ما بوده و همیشه یک خطر جدی برای توسعه به شمار رفته و خواهند رفت، به عبارتی زندگی بشر بدون در نظر گرفتن این مخاطرات غیرقابلتصور خواهد بود. نکته حائز اهمیت این است که از وقوع بحران نمیتوان جلوگیری کرد اما تمرکز و توجه برنامهریزی بحران شهرها در مرحله آمادگی میتواند باعث کاهش تلفات انسانی و خسارات مالی در اثر بروز سوانح گردد. دراینبین پایگاههای پشتیبانی مدیریت بحران در فاز پیشگیری، آمادگی و مقابله در بحرانهای مختلف بهویژه بحرانهای طبیعی بزرگ نظیر زلزله، در شهر تهران بهعنوان پیشرو عمل مینمایند. تردیدی وجود ندارد که عملکرد کارآ و مؤثر این پایگاهها ارتباط زیادی با نحوه مکانیابی آنها در سطح شهر و مناطق شهری دارد بهطوریکه علاوه بر تأمین ایمنی پایگاه بخصوص در برابر سوانح، امکان ارائه خدماترسانی مناسب به مناطق بحراندیده را با توجه حوزه عملکردی آن فراهم سازد. تحقیق حاضر با استفاده از تکنیکهای تصمیمگیری چند معیاره (MCDM) و تحلیلهای فضایی (GIS) این قابلیت و توانمندیها را مورد سنجش و ارزیابی قرار داده است. طبق ارزیابیهای صورت گرفته، پایگاههای پشتیبانی مدیریت بحران در منطقه 18 شهر تهران از الگوی توزیع تصادفی و غیراصولی پیروی کرده و به لحاظ مکانی، در پهنههای فضایی مناسبی استقرار نیافته و انتخاب مکان برای ایجاد پایگاهها بدون توجه به نیازهای خاص آن صورت گرفته است.