بهینه سازی الگوی کشت با استفاده از روش TOPSIS و الگوریتم ژنتیک برمبنای قابلیتهای GIS (مطالعۀ موردی: اراضی بخش جلگه، استان اصفهان)
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدۀ مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/ije.2016.59191چکیده
یکی از ارکان اساسی مدیریت آب و افزایش بهرهوری کشاورزی، استفادۀ بهینه از منابع موجود است. با توجه به تقاضای در حال افزایش محصولات کشاورزی، افزایش بهرهوری از منابع کمیاب، ضرورتی انکارناپذیر است. بهرهبرداری مطلوب از این منابع، افزون بر تأمین تقاضای جامعه بهعنوان یک هدف کلان، میتواند افزایش درآمد بهرهبرداران را نیز بهدنبال داشته باشد. یکی از راهکارهای مناسب برای افزایش بهرهوری در بخش کشاورزی، اصلاح الگوی کشت محصولات با توجه به پارامترهای مختلف است. در این تحقیق ابتدا با استفاده از معیارهای اقتصادی، نیاز آبی و دورۀ رشد محصولات، در مدل تصمیمگیری چندمعیارۀ TOPSIS، محصولات بهینه انتخاب شدهاند. همچنین با ترکیب این نتایج با پارامترهای میزان آب موجود و زمان مشترک دورۀ رشد محصولات، با استفاده از الگوریتم ژنتیک، مساحت بهینۀ کشت تخصیص دادهشده به هر محصول مشخص شده است. در ادامه با استفاده از قابلیتهای مکانی GIS و پارامترهای مکانی مختلف و ترکیب با اطلاعات بهینهشده، نقشۀ الگوی بهینۀ کشت محصولات تهیه شده است. نتایج بهدستآمده نشان میدهد که با استفاده از مدلهای استفادهشده و قابلیتهای GIS، میتوان به الگوی کشت مناسب دست یافت و بهطور متوسط حدود 25 درصد افزایش بهرهوری و استفاده از منابع موجود داشت.