شناسایی الگوهای پیوند از دور مؤثر بر بارش حوضۀ کارون
نویسندگان
1 استادیار دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه شهرکرد
2 دانشیار اقلیم شناسی، دانشکدۀ علوم جغرافیایی، دانشگاه اصفهان
3 دانشجوی دکتری اقلیم شناسی دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/ije.2016.59193چکیده
الگوهای پیوند از دور جزء سازندگان کلاناقلیم در مقیاسهای منطقهای و جهانی هستند. شناخت الگوهای پیوند از دور مؤثر بر بارش حوضۀ آبی کارون بزرگ؛ هدف این پژوهش است. بدینمنظور دادههای بارش فصلی ایستگاههای موجود در حوضه طی دورۀ آماری (1956ـ 2012) و 12 الگوی پیوند از دور بررسی شدهاند. روش انجام کارِ تحلیلِ دادهها با تکنیکهای آماری همبستگی و تحلیل مؤلفههای اصلی است. جایگاه نخست در این حوضه با 7/49 درصد بارش در فصل زمستان، فصل پاییز با 9/34 درصد در جایگاه دوم و فصل بهار با 9/14 درصد در جایگاه سوم قرار دارد. نتایج بررسیها نشان میدهد که بارشهای پاییزه بیشتر از الگوهای نوسانات جنوبی NINO4، NINO1+2،NINO3.4 و SOI تأثیر میپذیرند. مقادیر منفی ضریب همبستگی بین بارش فصل پاییز و شاخص SOI و واریانس تبیینی بیش از 77 درصد این شاخص نشانگر آن است که میزان بارشهای پاییزه تحت تأثیر النینو قرار دارند. تحلیل بارشهای زمستانه و بهاره نیز بیانگر تأثیر شاخص الگوی اسکاندیناوی در فاز مثبت (SCAN+) بر بارشها در این دو فصل است. این شاخص بهدلیل استقرار در محدودۀ جغرافیاییـ اقلیمی سامانههایی مانند پرفشار دریای سیاه، جبهۀ قطبی و بادهای غربی تا 68 درصد از تغییرات فصل سرد سال را تبیین میکند. بارشهای تابستانۀ حوضه عمدتاً تابع عوامل محلی هستند و پدیدههای پیوند از دور در آن مؤثر نیستند.