فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: استفاده از کامپوزیت در ترمیم دندان‌های خلفی به عنوان یک ترمیم موفق و ثابت شده مورد تأیید قرار گرفته و همزمان با افزایش تقاضا برای دریافت این ترمیم‌ها، دانشکده‌های دندان‌پزشکی نیز مبحث کامپوزیت‌های خلفی را به دانشجویان خود آموزش می‌دهند؛ هرچند ارزیابی‌های محدودی درباره دیدگاه دانشجویان نسبت به کارآیی این آموزش‌ها صورت گرفته است. براین اساس، تحقیق حاضر با هدف تعیین دیدگاه دانشجویان دندان‌پزشکی دانشگاه‌های علوم پزشکی شیراز و آزاد شیراز نسبت به چگونگی آموزش کامپوزیت‌های خلفی انجام شد. مواد و روش‌ها: در یک تحقیق توصیفی، 180 دانشجوی سال‌های 5 و 6 دندان‌پزشکی در این دو دانشکده، بر اساس لیست موجود و به صورت سرشماری انتخاب و با استفاده از پرسشنامه با روایی و پایایی تأییدشده ارزیابی شدند. پرسشنامه، جنبه‌های مختلفی از چگونگی آموزش کامپوزیت‌های خلفی به همراه توانایی‌های دانشجویان در این مبحث را شامل می‌شد. داده‌ها به صورت توصیفی ارزیابی و مقایسات آماری نیز با استفاده از آزمون‌های student t و chi-square برحسب دانشکده دندان‌پزشکی محل تحصیل یا جنس تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: در بیشتر موارد، دیدگاه‌های متوسطی درباره اکثر مباحث مرتبط با آموزش کامپوزیت‌های خلفی در میان دانشجویان دیده شد، هرچند 0/52 درصد و 3/48 درصد، توانایی خود در ترمیم حفرات یک سطحی و دوسطحی در دندان‌های خلفی با کامپوزیت را خوب ارزیابی کردند. بر اساس اعتقاد 2/41%، میزان تدریس مبحث کامپوزیت‌های‌ خلفی در برنامه آموزش نظری در مقایسه با آمالگام ضعیف برآورد شد. بهداشت دهان ضعیف بیمار (5/87 درصد)، استعداد بیمار به پوسیدگی (4/79 درصد) و همکاری ضعیف بیمار حین درمان (6/70 درصد) نیز به عنوان بیش‌ترین موارد عدم کابرد کامپوزیت‌های خلفی گزارش شدند. هنگام ترمیم حفرات کلاس I و II، در 0/80% و 3/85% موارد، آمالگام به کامپوزیت ترجیح داده شده و به طور میانگین، دانشجویان 2/10 دندان خلفی یک سطحی، 9/9 دندان دوسطحی و 2/5 دندان خلفی سه‌سطحی را با کامپوزیت ترمیم کرده بودند. بحث و نتیجه‌گیری: با وجود برخی نکات مثبت در آموزش کامپوزیت‌های خلفی، آمالگام مادة ارجح در ترمیم‌های خلفی صورت گرفته در این دانشکده‌ها بوده و نیاز به توجه جدی‌تر به مبحث آموزش کامپوزیت‌های خلفی و تلاش برای یکسان‌سازی آموزش‌ها بر اساس یک دستورالعمل‌ واحد احساس می‌گردد.