پیش بینی فرسودگی تحصیلی براساس عادت های تحصیلی با نقش میانجی خود ناتوان سازی در دانش آموزان در فرایند آموزش مجازی دوران کرونا

نویسندگان

1 استادیار، گروه تربیت و مشاوره، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار گروه تربیت و مشاوره ،واحد تهران مرکزی ،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران ،ایران

3 دانشجوی دکتری، گروه تربیت و مشاوره، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

4 استادیار، گروه تربیت و مشاوره، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
چکیده

هدف: هدف از پژوهش حاضر، مطالعه نقش واسطه ای خودناتوان سازی تحصیلی در رابطه بین فرسودگی تحصیلی با عادات تحصیلی در فرایند آموزش مجازی دوران کرونا بود.مواد و روش ها: به این منظور نمونه ای به حجم 343  نفر از جامعه آماری دختران نوجوانان مدارس متوسطه دوم شهر تهران که در سال تحصیلی 1400-1399 مشغول به تحصیل بودند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از پرسشنامه های فرسودگی تحصیلی ماسلاش، خود ناتوان سازی تحصیلی و عادت های مطالعه. برای تعیین برازش مدل از مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد.یافته ها: یـافته های پژوهـش نشان داد اثر استانـدارد مسیرمستقیم (β= -.371, p< .05) و اثر استاندارد مسیر غیر مستقیم (β=-.040, p<.05) عادت های تحصیلی با نقش میانجی خود ناتوان سازی تحصیلی بر فرسودگی تحصیلی معنادار بـود. اثر کل متغیر عادت های مطالعه بر فرسودگی تحصیلی نیز معنادار گردید(β=-.411, p<.05) و بنابراین مدل آزمون شده، مدلی مطلوب برای تبیین فرسودگی تحصیلی بر اساس عادات تحصیلی با میانجیگری خودناتوان سازی تحصیلی در دختران نوجوان می باشد.نتیجه گیری: پیشنهاد می شود نتایج این پژوهش در قالب طرحهای کاربردی ارتقای کیفیت تحصیلی دردوره پساکرونا توسط مدیران، مشاوران و معلمان مدارس مورد بهره برداری قرار گیرد.