تأثیر استحمام با قنداق و استحمام متداول بر شاخص‌های فیزیولوژیک نوزادان نارس در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان

نویسندگان

1 مربی، گروه پرستاری کودکان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

2 مربی، گروه پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

3 مربی، مرکز تحقیقات مراقبت روان جامعه نگر، گروه پرستاری کودکان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

4 استادیار، مرکز تحقیقات نوزادان، گروه کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

doi
10.30476/smsj.2019.83474.1065
چکیده

مقدمه: استحمام در بخش‌های مراقبت‌های ویژه نوزادان یک تجربه ی استرس‌زا برای نوزادان نارس محسوب می‌شود. کاهش استرس از چالش‌های مهم در استحمام نوزادان نارس می‌باشد. روشاستحمام با قنداق می‌تواند به عنوان یک روش استحمام کم تنش و مناسب جهت نوزادان نارس مورد استفاده قرار گیرد. با توجه به محدود بودن پژوهش‌های صورت‌گرفته در زمینه‌ی این شیوه‌ی استحمام، مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین تأثیر دو روش استحمام با قنداق و شیوه‌ی متداول بر شاخص‌های فیزیولوژیک نوزادان نارس در بخش مراقبت‌های وی‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ژه‌ی نوزادان انجام شده است. روش مطالعه: در این مطالعه‌ی‌ کارآزمایی بالینی تصادفی،50 نوزاد نارس بستری در بخش مراقبت‌های ویژه‌ی نوزادان واجد شرایط ورود به مطالعه، به ‌روش نمونه‌گیری تخصیص تصادفی ساده در دو گروه مداخله و کنترل قرار‌گرفتند. نوزادان گروه مداخله به‌روش استحمام با قنداق و نوزادان گروه کنترل به شیوه‌ی متداول، حمام داده شدند. تعداد ضربان قلب،  تعداد تنفس و اشباع اکسیژن خون نوزادان، ده دقیقه قبل و ده دقیقه بعد از استحمام، اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: میانگین تعداد ضربان قلب (002/0 p =) و تنفس (001/0p<) بعد از استحمام، در گروه استحمام متداول به طور معناداری بالاتر از گروه استحمام با قنداق بوده است. همچنین میانگین اشباع اکسیژن خون بعد از استحمام در گروه استحمام متداول به صورت معناداری پایین تر  از گروه استحمام با قنداق بوده است(001/0p<). نتیجه‌گیری: با توجه به تأثیر مثبت روش استحمام با قنداق در کاهش استرس فیزیولوژیک نوزادان نارس، می‌توان از این شیوه‌ی استحمام به‌عنوان یک روش استحمام مناسب و ایمن در بخش‌های مراقبت‌های ویژه نوزادان استفاده نمود.