تأثیر عوامل اقلیمی و زمین شناسی بر کمّیت و کیفیت منابع آب زیرزمینی دشت مه ولات
نویسندگان
1 کارشناس ارشد بیابانزدایی، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران
2 استاد، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران
3 استادیار، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران
4 استادیار، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22059/ije.2015.57301چکیده
بهمنظور بررسی کمّیت و کیفیت آب زیرزمینی دشت مهولات با استفاده از دادههای سطح آب، هدایت الکتریکی و غلظت کل نمکهای محلول نقشۀ نوسانات سطح آب زیرزمینی و متغیرهای کیفی یادشده در سه دورۀ آماری 1380، 1386 و 1391در محیط نرمافزار Arc GIS9.3، با روش زمینآماری تهیه شد. در مرحلۀ دوم برای تعیین عوامل مؤثر بر تغییرات کمّی و کیفی آب زیرزمینی به بررسی عواملی همچون کاهش میزان بارش و خشکسالیها (با استفاده از نمودار شاخص بارش استاندارد)، شرایط زمینشناسی، رسوبشناسی (با ترسیم نقشۀ زمینشناسی منطقۀ مطالعاتی) و پیشروی جبهههای آب شور از کویرهای مجاور پرداخته شد. نتایج حاصل از تهیۀ نقشههای پهنهبندی مکانی کمّیت و کیفیت آب زیرزمینی نشان داد که سطح آب در بخش اعظمی از منطقه افت داشته است و دربارۀ متغیرهای هیدروشیمی آب زیرزمینی نیز مشخص شد که در طول دورۀ آماری بیشترین تمرکز متغیرهای یادشده در خروجی منطقه در بخشهای غرب و جنوب غرب محدوده قرار داشته و روند تغییرات بهطور معمول تا انتهای دورۀ آماری افزایشی و رو به حالت شوری بوده است. نتایج مؤثر تغییرات کمّی و کیفی آبهای زیرزمینی نشان داد که روند رو به رشد تعداد چاههای بهرهبرداری از راههای مختلف همچون افزایش اراضی باغی (بهخصوص پستهکاری) و در کنار آن کاهش بارش و خشکسالیهای اخیر، سبب افت سطح آب زیرزمینی در منطقه شده است که بهدنبال آن پیشروی جبهههای آب شور از کویرهای مجاور در جنوب و غرب منطقۀ مطالعاتی را از طریق مسیلها و کانالها تحت تأثیر قرار میدهد و کیفیت آنها کاهش مییابد. از طرفی این پهنهها از نظر کیفی با توجه به دانهریز بودن رسوبات و وجود املاح فراوان و رسوبات تبخیری بیشک سبب کاهش نفوذ و تغذیه از سطح سفرۀ آب زیرزمینی میشود. که در صورت ادامۀ این روند و انجامندادن اقدامات جدی و عملی برای کاهش برداشتهای بیرویه و به تعادل رساندن سفرۀ آب زیرزمینی، در آیندهای نهچندان دور علاوه بر ایجاد و تشدید آثار نامطلوب زیستمحیطی، شاهد آسیب شدید به کشاورزی منطقه خواهیم بود.