راهبردهای سازگاری بهرهبرداران ترکمن در مواجهه با تغییر اقلیم (مطالعه موردی: حوزه آبخیز قرهدونگ استان گلستان)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت مرتع، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی، نور، ایران
2 استادیار، گروه منابع طبیعی، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی، نور، ایران
3 کارشناس اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان گلستان
4 استادیار پژوهش، بخش تحقیقات بیابان، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
doi
10.22092/ijrdr.2024.131789چکیده
سابقه و هدفبا توجه به رخداد تغییرات اقلیمی در دهههای اخیر، سیستمهای دامداری سنتی متکی به مراتع با چالش جدی مواجه شدهاند. در این راستا، استفاده از راهبردهای سازگاری، به عنوان راهکاری برای کاهش میزان آسیبپذیری بهرهبرداران مرتعی ضرورت پیدا میکند. این تحقیق به بررسی راهبردهای سازگاری بهرهبرداران ترکمن در مواجهه با تغییر اقلیم منطقه قرهدونگ استان گلستان پرداخته است.مواد و روشها این پژوهش از نوع توصیفی بوده که با فَن پیمایش انجام شده است. جامعه آماری تحقیق 249 بهرهبردار از 7 سامان عرفی در منطقه قرهدونگ استان گلستان بوده که 148 نفر از آنها براساس جدول کرجسی مورگان به عنوان حجم نمونه به روش طبقهای تصادفی انتخاب شدند. ابزار سنجش تحقیق، پرسشنامه محققساخت بود. روایی محتوایی پرسشنامه با استفاده از نظرات کارشناسان تخصصی مرتعداری و پایایی آن با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ تأیید شد.نتایج نتایج نشان داد که میزان سازگاری بهرهبرداران در مواجهه با تغییر اقلیم، متوسط رو به زیاد است. یافتهها حکایت از آن دارد که تفاوت معنیداری در استفاده از راهبردهای سازگاری با تغییرات اقلیم در بین بهرهبرداران وجود دارد. بهطوریکه راهبردهای ترکیبی- توسعهای، پسانداز و صرفهجویی و اضطراری، بیشترین راهبردهای مورد استفاده تشخیص داده شد. همچنین نتایج نشان داد بین متغیرهای سابقه دامداری و میزان درآمد حاصل از آن در سطح 99 درصد اطمینان و متغیرهای سن، تعداد اعضای خانوار و میزان درآمد حاصل از مشاغل غیردامداری در سطح 95 درصد اطمینان با میزان سازگاری بهرهبرداران در برخورد با تغییرات اقلیم رابطه مثبت و معنیدار وجود دارد.نتیجهگیریوابستگی معیشتی بهرهبرداران به مرتع و تکبُعدی بودن منبع اقتصادی بیشتر آنها باعث میشود تا ادامه روند تغییرات اقلیمی، میزان آسیبپذیری آنها را افزایش دهد. از اینرو اتخاذ فعالیتهای جدید در قالب تنوعبخشی به منابع درآمدی و ایجاد فرصتهای شغلی جایگزین و استفاده چندمنظوره از مراتع، سازگاری بیشتر بهرهبرداران با تغییرات اقلیمی را به همراه خواهد داشت.