مخارج دولت و رشد اقتصادی در ایران

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی ‎دانشگاه آزاد اسلامی‎آبادان-خرمشهر

2 عضو هیأت علمی‎ دانشگاه پیام نور و دانشجوی دکتری اقتصاد دانشگاه تهران

doi
چکیده

نویسندگان در این مقاله با الهام از مقالة کروستی و روبینی(1996) و با استفاده از یک تابع کاب-داگلاس، با بازدهی ثابت به بررسی اثر مخارج دولت بر رشد اقتصادی در ایران طی سال‎های 1382-1352 پرداخته‎اند. در این مقاله، به نقش سرمایة انسانی، سرمایة فیزیکی و بودجة دولت در تولید، پرداخته شده است و در گسترش الگو نیز انباشت سرمایة انسانی، به سهمی از سرمایة فیزیکی، سرمایة انسانی و بودجة دولت پیوند خورده است. روش اقتصادسنجی به‎کار رفته در این مقاله، خودبازگشتی با وقفه‎های توزیعی است. نتایج حکایت از آن دارد که مخارج دولت چه به‎صورت مصرفی و چه به‎صورت سرمایه‎ایی تأثیر مثبت بر رشد اقتصادی دارد. مخارج سرمایه‎ایی دولت می‎تواند تا دو سال رشد اقتصادی را تحت تأثیر خود قرار دهد درحالی‎که تأثیر مخارج مصرفی معطوف به همان سال است. از سوی دیگر، نسبت سرمایه‎گذاری بخش خصوصی به موجودی سرمایه نیز اثر مثبت بر رشد اقتصادی دارد و این اثر از تأثیر مخارج دولت بیشتر است. طبقه‎بندی JEL: H11, H50, O41