بررسی تاثیر تمرکززدایی مالی بر رشد و ثبات اقتصادی در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دانشگاه امام صادق (ع) و کارشناس سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور
2 دانشیار دانشکدة اقتصاد دانشگاه تهران
doi
چکیده
در ادبیات اقتصادی، تئوریهای تمرکززدایی در راستای افزایش بهرهوری و کارائی دولتها و گسترش تعادل و توازن منطقهای مورد توجه قرار گرفته است و آنرا بهعنوان یکی از ابزارهای اساسیگذار به اقتصاد مبتنی بر بازار در کشورهای در حال توسعه معرفی میکنند. به همین منظور تمرکززدایی اداری، مالی و اقتصادی پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران بهخصوص پس از پایان جنگ تحمیلی بهعنوان سیاست راهبردی توسعة استانهای کشور مد نظر قرار گرفت و با ایجاد کمیته برنامهریزی و سپس شورای برنامهریزی و توسعة استانها گامهای اساسی در جهت گسترش تمرکززدایی در ایران برداشته شد. اما آنچه مد نظر برنامهریزان اقتصادی است بررسی چگونگی تاثیر تمرکززدایی مالی بر رشد اقتصادی است که در این مقاله با توجه به تاثیر تمرکززدایی مالی بر نرخ تورم با استفاده از مدل تعمیمیافتة سولو اثر مستقیم و غیرمستقیم تمرکززدایی مالی بر رشد اقتصادی مورد ارزیابی قرار گرفت. با استفاده از مدلهای خود توضیح با وقفههای گسترده (ARDL) مشخص شد کـه تمرکززدایی مالی (نسبت بودجة استانها به بودجه عمومی کشور) در بلندمدت و کوتاهمدت بهطور مستقیم نرخ رشد اقتصادی را افزایش میدهد بهطوریکه یک درصد افزایش در تمرکززدایی مالی نرخ رشد اقتصادی 05/0 درصد افزایش پیدا میکند . همچنین تمرکززدایی مالی از طریق تاثیر مثبت بر ثبات کلان اقتصادی بهطور غیرمستقیم رشد اقتصادی را تحت تاثیر قرار میدهد. طبقهبندی JEL: O40,O20.H77.E62