ارزیابی و مقایسه چهار سناریوی مختلف مدل کاربری زمین از نوع مدل گرین-لاری

نویسندگان

1 کارشناس ارشد برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای از دانشگاه شهید بهشتی

2 استادیار دانشگاه شهید بهشتی

doi
چکیده

مدل گرین- لاری به دلیل سادگی، ساختار علت و معلولی نیرومند و نیازهای اطلاعاتی محدود، از معدود مدل‎های کاربری زمین است که در براورد اشتغال و جمعیت مقبولیت یافته است. این مقاله به ارزیابی براورد اشتغال و جمعیت با استفاده از مدل گرین- لاری پویا شده در یک دوره زمانی ده ساله در منطقه کلان‌شهری تهران و با دو سناریوی وجود و عدم وجود تحرک جمعیت و اشتغال پیشین و دو وضعیت زمانی گام به گام سالیانه و یک گام ده ساله می‌پردازد. در این مقاله، سطحی از اشتغال پایه به‎طور تدریجی در تکرارهای مختلف سال‎های دوره برنامه‌ریزی وارد منطقه می‌شود. ورود تدریجی اشتغال و جاگیری آن‎ها در منطقه موجب تغییرات تدریجی پارامترهای تأثیرگذار در انتخاب محل اشتغال خدماتی و محل سکونت می‌شود. بنابراین، اگر در انتخاب محل اشتغال و محل سکونت در سطح منطقه کلان‌شهری تهران انعطاف و تحرک بسیار بالا باشد، سناریوی تحرک جمعیت و اشتغال پیشین و در غیر این صورت سناریوی عدم‌تحرک جمعیت و اشتغال پیشین نتایج بهتری را به‎دست می‌دهند. به این منظور، بر اساس دو سناریو مطرح شده و دو روش مدلسازی گام به گام سالیانه و یک گام ده ساله، چهار سناریو مورد مدل‌سازی واقع می‌شوند. مقایسه نتایج حاصل از براوردهای اشتغال و جمعیت چهار سناریو با مشاهدات موجود، نشان می‌دهد که سناریوی عدم تحرک جمعیت و اشتغال پیشین در شرایط گام به گام سالیانه و یک گام ده ساله، نتایج بهتری را در بازسازی جمعیت و اشتغال منطقه کلان‌شهری‌تهران در دوره ده ساله 1375-1365 به‎دست می‌دهند. طبقه‌بندی JEL: L1