تهیه فیلم زیستتخریبپذیر نانو ذرات اکسید روی-کربوکسی متیل سلولز- ژلاتین و ارزیابی ویژگیهای فیزیکی و مکانیکی آن
نویسندگان
1 1- دانشجوی دکتری، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه تربیت مدرس
2 استاد، گروه صنایع غذایی، دانشگاه تربیت مدرس
3 استاد، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه تربیت مدرس
4 استادیار، گروه علوم پلیمر، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران
doi
10.48311/fsct.2026.83724.0چکیده
در سالهای اخیر به دلیل مخاطرات زیستمحیطی بستههای موجود در بازار، تمایل به استفاده از پلیمرهای طبیعی و زیستتخریبپذیر در نگهداری محصول بستهبندیشده بیشتر شده است. در این تحقیق از ژلاتین و کربوکسی متیل سلولز برای تولید بسته بندی زیست تخریب پذیر استفاده شد. برای تقویت ویژگیهای مکانیکی و ممانعت در برابر عوامل مخرب از قبیل گاز اکسیژن، دیاکسید کربن و رطوبت، به فیلمها نانو ذرات اکسید روی (ZnO) در سطوح (1، 3 و 5 درصد) اضافه گردید و در نهایت خصوصیات فیزیکی و مکانیکی فیلمهای تولیدی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که استفاده از درصدهای متفاوت نانو ذرات اکسید روی بر خصوصیات مکانیکی و فیزیکی فیلم تأثیر گذاشت. همچنین مشاهده شد با افزایش مقدار ZnO مقاومت کششی نمونهها افزایش و درصد افزایش طول کاهش یافت. فیلمهای بدون ZnO فیلمهای منعطفی بوده و بیشترین مقادیر افزایش طول را ثبت نمودند و نمونههای 5% ZnO کمترین درصد افزایش طول را داشتند. بالاترین استحکام کششی مربوط به نمونه حاوی 5% ZnO (Mpa 93/35) و پایینترین مقدار مربوط به نمونه بدون ZnO (Mpa 3/29) بود. همچنین مشخص شد که با افزایش میزان ZnO در تیمارها میزان نفوذپذیری به بخارآب، اکسیژن و حلالیت بهطور معناداری کاهش و میزان کدورت فیلمها افزایش پیدا کرد.